Chapter 37
Taira's POV
"Hindi ako kumakain ng leftover at basura."
My eyes flinched pero agad din namang nakabawi.
"Okay," aniko sabay bawi ng mga ito.
Kagabi, isa sa mga napag-isip-isip kong gawin sa susunod na mga araw ay ang kumalma tuwing kaharap ko ang lalaking ito. I am not sure kung magagawa ko rin iyon sa umpisa pero luckily, I succeeded. Siguro napagod na rin ako sa pakikipagsabayan ko rito. Sa ngayon, magpapahinga na lang muna ako, lalagay na lang sa kung saan ito komportable. As long as hindi niya ako ginagalaw physically, ayos na rin na gano'n na lang.
Iyong mga sinabi at mga sinasabi niya, hindi na rin bago sa akin. Dati ay nanliliit din naman ako sa sarili ko dahil wala akong nagawa para mabago ang desisyon ni mama. Ang hirap isipin na iyong magpapasaya sa kaniya ay mag
