Chapter 41 : Nightmare
Kristin's Pov,
Sabay na kami ni Julian umuwi pero hanggang ngayon nararamdaman ko pa ring tumutulo pa ang luha ko.
"Kristin tumahan ka na, pati tuloy ako pinapaiyak mo eh. Ano ba kasing problema?" Hinarap nya ko sa kanya.
Yumuko ako, "'yung mga lalaki kanina. . .binastos nila ako,"kumunot 'yung noo nya.
"Bakit hindi mo kagad sinabi!? Tara balikan natin sa'n ba!?" Alam kong galit na galit sya. Agad siyang nag-lakad pabalik sa kung saan niya ako nakita pero hinawakan ko siya sa kamay at pinigilan.
"Wag na! Buti nalang dumating ka kanina. Nataboy mo sila," sabi ko sa kanya. Huminga siya ng malalim. Niyakap niya muli ako.
Nag-patuloy kami sa pag-lalakad hanggang sa may mapuntahan kaming bahay-kubo. Naliligaw ba kami? Pero 'di naman pwedeng naliligaw kami kase ilan
