EPILOGUE
It was the greatest thing I ever felt, isang bagay na akala ko noon ay 'di na mangyayari. I always thought that fate was cruel because he let me feel the pain being left by someone you love, but all these time, there was a great happiness store upon us. Hindi pa pala yun ang tamang oras na maging masaya ko, and when we met Noel again. Sa totoong siya ay doon na pala nagsimula uli umikot ang mundo ko. And led me to my happy life, hindi natin masasabi na happy ending dahil walang ending sa totoong buhay unless kukunin na sila ng Diyos.
"Masayang masaya talaga ako sa'yo, nak. Sa wakas nakita ka na namin ulit ng Mommy mo na maging masaya, kasama ang lalaking mamahalin mo sa buhay. Hindi ko akalain na darating ang araw na maihahatid kita ng tuloy-tuloy sa Altar." May ngiti sumungaw s
