Chapter Twenty Eight
Ilang linggo din ako nanatili sa ospital mula n’ong mahulog ako sa malaking butas, nagkaroon ng fractured sa ankle at sa braso kaya hindi ko gaanong maigalaw iyon. Mayroon din akong sugat sa ulo, medyo namamaga din dahil tumama ang ulo ko sa bato.
Tatlong araw akong walang malay and when I woke up, the first thing happen to me ay sinalubong ako ng nag-alalang mukha ng magulang at kaibigan, may pagkakataon ngang may particular na tao akong hinahanap pero pilit ko iyon iwinawaglit sa isipan.
Walang dahilan para hanapin ang lalaking iyon.
Pero ba’t ganun? Mas lalo akong nagagalit sa kanya because he didn’t visit me.
Pinilig ko na lamang ang ulo dahil sa ginawa ko ay biglang kumirot ang ulo ko.
“Ba’t ba kasi hinahanap iyong tao eh, letse! Hindi ko dapat hinahanap an
