“Ma’am Phoenix, kumain na po kayo ng tanghalian. Lalamig na po ang pagkain,” narinig niyang sabi ni Manang Carmela nang katukin siya sa nursery room.
Inangat ni Phoenix ang nakayukyok na ulo sa tuhod. Nakasalampak siya sa kahoy na sahig ng library at basang-basa ng luha ang mata. “M-Manang, maya maya na po. May tinatapos lang po ako,” sabi niya.
“Ayos lang po ba kayo?”
“Opo. Bigyan lang po ninyo ako ng twenty minutes. Kakain na din po ako,” sabi niya. Hindi naman siya pwedeng humarap sa mga kasambahay nang ganoon ang itsura. Magulo ang buhok niya. Malamang ay kalat na rin ang make up niya sa mukha at nanlilimahid dahil sa kaiiyak.
Alam ng mga ito na di normal ang pagsasama nila ni Vance dahil di sila magkasama sa isang kuwarto. Pero ayaw niyang malaman ng mga ito na may di sila pinagk
