TWENTY FOUR ❤️

1605 Words

-DM- Hindi ko magawang tumigil sa pag-iyak. Kahit anong pigil ko ay kusa silang kumakawala sa mata ko. Wala akong dalang panyo kaya hindi ko magawang takpan ang mukha ko. Pinagtitinginan na kasi ako ng mga tao at alam kong mukha na akong baliw dahil sa hitsura ko. Ngayon ko lang din kasi napansin na baliktad pala ang pagkakasuot ko sa t-shirt. Napunta sa harapan ang dapat sana'y sa likod kaya parang sakal na sakal tuloy ang pakiramdam ko sa suot kong damit. Ang suot ko pang tsinelas, hindi magkapares. Ang isa ay kulay itim at ang isa naman ay kulay puti. Sobrang pagmamadali kasi ang ginawa ko kanina maihatid lang kay boss amo ang envelope na kailangan niya. Hindi ko naman akalain na sa simpleng utos niya ay magkakamali pa ako. Hindi ko alam na envelope ko pala ang nabitbit ko. Isa pa iyo

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD