DALAWANG araw na ang nakalipas. Sabi sa'kin ni Tyler hindi na raw makita yung sandals na sinasabi ko. Nalungkot naman ako ng marinig ko na hindi nila nahanap ang importanteng gamit ko. "Ikaw naman kasi, hindi mo muna chineck yung gamit ko bago mo akong naisipang iuwi rito." malungkot na saad ko. Tsaka may sentimental value yun sa akin, kaya hindi lang yung basta-bastang sandals. That sandals cost thirty six thousands pesos. Pero hindi yun ang main reason ko kung bakit ako sobrang malungkot. My reason is that sandals is from my mom. Gamit yun ng mommy ko kaya naman nung nagkasya sakin ang sandals na yun ay kinuha ko sa kanya. Because sabi niya sakin nuon, lahat ng gamit niya ay mapupunta rin sa akin kapag kasya na ito. Kaya naman sobra ang pag-iingat ko sa mga gamit na nagbibigay nang

