CHAPTER 52
“Patawarin mo ako, Gracia. Kung iniwan man kita noon. Mahal na mahal kita. . . Ikaw lang ang laman ng isip at puso ko nang umalis ako.”
Pagkatapos niyang sabihin ang mga katagang iyon ay kusa kong binitawan ang kamay niya.
Nagmulat siya ng mga mata dahil doon.
“Baby. . .” namumula na ang mga mata nito dahil sa lagnat niya.
He held my hand again. Hinawakan niyang muli ang aking kamay at dinala iyon sa dibdib.
“Hindi pa naman siguro huli ang lahat, 'di ba, Gracia? Patawarin mo ako kung iniwan man kita noon. Patawarin mo ako kung wala ako sa mga panahong kailangan mo ako. Kailangan n'yo ako ng anak natin. . .” bumalik na naman sa aking mga alaala ang mga pinagdaanan ko.
“Pero nandito na ako, Gracia. Nandito ako para itama lahat ng pagkakamali ko sa 'yo. Kahit naantala ng da
