Isabelle’s POV
A month later…
Isang buwan mula nung gabing halos mawalan ako ng anak…
At kahit isang buwan na ang lumipas, pakiramdam ko… nandun pa rin ako.
Sa gabing iyon, nadidinig ko pa rin ang mga putok ng baril, nakikita ang mga dugo at ang iyak ni Isaac.
“Mommy…” Mabilis akong napadilat ng marinig ko si Isaac at mabilis na napabalikwas ng bangon ng muli ko nanamang marinig ang tawag ng anak ko.
“Mommy…” Agad akong tumayo at tumakbo palabas ng kwarto. Hindi ko na napansin kung nakaapak ako sa malamig na sahig o kung nanginginig ang mga kamay ko—basta ang alam ko, kailangan ako ng anak ko.
Pagbukas ko ng pinto ng kwarto niya, agad kong nakita ang maliit niyang katawan na nakaupo sa kama, yakap-yakap ang kumot habang nanginginig.
Namumugto ang mga mata niya.
Takot na takot.
P
