May natanggal na bigat sa aking dibdib nang makita kong nakaabang sa akin si Kuya Veno. His back were lightly leaned on the bannister of the stairs. "Huwag ka munang babalik ng Le Rosey ha? Kailangan ko pa ng kakampi rito," sabi ko sa kaniya. Nginitian niya lang ako. Sabay na kaming bumaba ng hagdan at nagpunta ng dining para mag-umagahan.
Gaya kagabi. Naroon pa rin ang mga magulang ko. Gusto kong nakasasabay silang kumain pero hindi na muna ngayon. Para kasing dire-diretso lang kaming magkakaroon ng samaan ng loob.
Punong-puno ako nang pag-aalangan habang pinupuntahan ang aking puwesto. Having them around feels like I'm walking on a think ice. Isang maling galaw ay mapapahamak ako.
"Effective na ang 6:30 mong curfew ngayong gabi," sabi ni Papa. Mama on the other hand is enjoying he
