Chapter 9
Kisses’s Pov
SIMULA nang matikman ni Ninong ang pvke ko ay panay na ang hawak niya rito. Lagi pa niyang sinasabi na siya lang daw ang pwedeng kumain nito. Hindi ko alam ang mararamdaman ko sa t’wing sinasabi niya ‘yun. Hindi na talaga nag-iisip ng maayos si Ninong.
Hindi na niya naisip kung anong sasabihin ng bestfriend niya na ama ko. Nakaka stress lalo na’t mas lalo pa siyang humigpit sa akin kapag lalabas ako ng bahay. Pero ang rules niya dito sa bahay ay pinalitan niya.
Bawal daw akong magsuot ng panty dito sa bahay niya. Sino ba namang hindi ma-stress sa ginagawa niya.
Hindi ko naman siya sinusunod. Tiyahin ko nga ay hindi ko sinusunod eh, siya pa kaya na Ninong ko lang.
Nakakaasiwa kaya kapag walang suot na panty. Baka mahanginan pa ako at kabagin. Bahala siya kung magalit siya kapag hindi ko siya sinusunod.
Pero kahit anong inis ko kay Ninong ay masasabi kong hindi siya madamot pagdating sa pera. Nong nakaraang linggo ay sunod-sunod ang bayarin sa school. Kaya sa kanya ako humingi. Wala siyang tanong-tanong, bigay agad siya ay may pasobra pa. Hindi katulad sa tiyahin ko na tatalakan ka muna hanggang sa maiyak na lamang ako sa mga pinagsasabi niya na hindi naman totoo.
Mapera si Ninong at hindi kuripot. Yun nga lang, manyakis. Kailangan magpahaplos ng pvke. Kapag pinakain mas malaki ang ibibigay.
Nandito ako ngayon sa school at bumibili ng merienda. Dati nong nasa poder ako ng tiyahin ko ay hindi ko magawang bumili ng snacks dahil nagtitipid ako. Kapag may biglaang bayarin sa school or mga xerox na sandamakmak ay doon na ako sa baon ako kumakain. Hindi pwedeng hingi ng hingi sa tiyahin ko kaya kailangan magtipid.
Pero ngayon ay nakakabili na ako dahil malaki ang baon ko.
Nang makabili ako ay agad akong pumunta sa bakanteng table. Umupo agad ako para magsimulang kumain. Wala kasi ang dalawa kong classmate. Si Ella Mae ay absent dahil masakit ang ngipin. Yung isa ko namang classmate ay pumunta ng library dahil kailangan niyang pag-aralan ang report niya. Kaya mag-isa lang akong kumakain.
Nakita ko pa ang iba kong classmate na hindi ko ka-close. Mga maarte kasi. Kung maarte ako, mas level up ang kaartehan nila kaya hindi ko sila gusto.
“Wow! Nagmemerienda ang classmate nating walang pera ahh..” biglang sabi ni Gigi, classmate kong maarte at nguso ang labanan pagdating sa kanya dahil grabe kung makalagay ng lipstick. Akala mo’y sinapak ng bakla sa kanto.
Hindi ko nalang pinansin ang sinabi niya. Wala naman akong pakialam. Masama bang mag merienda ang taong walang pera dati? Sila lang ba pwedeng kumain sa canteen? Makatawa pa ang mga kasama niya eh. Wala namang nakakatawa.
Umupo pa ang dalawang babae sa bakanteng upuan na nasa harapan ko. “Nakakabilib ka ngayon, Kisses ahh.. diba dati lagi kang aligaga dahil kulang lagi ang pera mo at hindi mo nga magawang mag snack dahil nagtitipid ka. Ano yan, te.. may sugar daddy yarn?” pang aasar nila sabay tawa.
Nilunok ko na muna ang kinakain ko dahil dami nilang kuda. “Nag aksaya talaga kayo ng oras para sabihin niyo ‘yan sa akin?” tanong ko habang nakataas ang isa niyang kilay.
“Alam mo kasi.. balitang balita na hinahatid— sundo ka daw ng isang magarang sasakyan. Kaya nga kalat na kalat dito na may sugar daddy ka. Malamang kaya ka may pera dahil sa matanda mong daddy. Kapit patalim, teh?” Sabi ni Gigi habang nakangisi.
“Pag may pera at sumusundo lang.. sugar daddy na agad? Hindi ba pwedeng kamag-anak lang? Mga tsismosa! Ang bababa naman ng mga grades.” inis kong sabi saka ako tumayo na lamang dahil nawalan na ako ng ganang kumain. Ang papangit ba naman ng mga kaharap ko.
“Aba’t mayabang ka ahh.. akala mo naman ang talino mo!” sigaw sa akin ni Gigi.
Sumeryoso naman ang mukha ko. “Wala akong sinabi na matalino ako. Pero at least ako, hindi bagsak ang grado. Hindi katulad niyo..” saad ko saka ngumiti sa kanila nang napakatamis. Agad akong naglakad para umiwas sa gulo kahit pa nga magkikita lang naman kami mamaya sa classroom dahil same course lang naman kami. Kainis talaga!
Naisipan ko na lang lumipat ng pwesto. Yung walang istorbo at makakain ako ng tahimik.
Kaya naman pala panay ang tingin ng mga estudyante sa akin. May kumakalat na pala na tsismis na may sugar daddy ako. Napabuntong hininga na lang ako at hindi na lang sila pinansin pa. Ang mahalaga ay may pera ako at hindi na ako mamomroblema kung saan kukuha ng bayad pang tuition.
Nakahanap ako ng pwesto na pwede akong kumain ng payapa. May mga puno kasi dito at bawat malalaking puno ay may nakapalibot na malaking simento na pabilog. Para bang ginawang upuan ng mga estudyante.
Dito na lang ako umupo para makakain ako ng maayos. Habang kumakain ako ay bigla nalang nag ring ang phone ko. Kinuha ko agad yun mula sa bag ko at tinignan kung sino ang tumatawag.
Si Ninong Thiel pala ang tumatawag kaya agad kong sinagot ito upang hindi siya mag alburuto. Itinapat ko ito sa kaliwa kong tenga para kausapin ang magaling kong Ninong.
“Hello, Ninong!” Bati ko sa kanya.
“Nasa school ka ba?” bungad agad niya sa akin.
Kumunot naman ang noo ko sa tanong niya. “Oo naman po, Ninong. Saan pa po ba ako pupunta eh may pasok po ako ngayon.” sabi ko sa kanya. Akala yata nag cutting classes ako.
“Baka hindi kita masundo mamaya. Pero kailangan mo akong tawagan na nasa bahay ka na,” sabi ni Ninong kaya agad akong napangiti.
“Talaga po, Ninong? Hindi mo po ako masusundo?” hindi makapaniwala kong tanong sa kanya.
“Bakit parang tuwang tuwa ka na hindi kita masusundo?” halata sa boses niya sa kabilang linya na nakasimangot siya.
“Hind po, Ninong ahh.. hindi po kaya ako masaya lalo na’t sasakay na naman po ako ng jeep.” sabi ko sa kanya kahit ang totoo ay tuwang tuwa ako dahil pwede akong gumala mamaya bago ako umuwi.
“Nga pala, Ninong.. anong oras ka po uuwi mamaya?” tanong ko sa kanya. Para alam ko kung anong oras ako sasakay pagkatapos kong mamasyal. Syempre susulitin ko na hindi niya ako susunduin para naman makagala ako.
“7PM. Dapat pag uwi ko ay nando’n ka na sa bahay, Kisses. Kapag hindi kita naabutan ay patay ka sa akin.” sabi niya saka niya pinatay ang tawag. Hindi man lang niya ako pinasagot pero ayos lang dahil nalaman ko kung anong oras siya uuwi. Makakagala pa ako.
Masayang masaya tuloy akong bumalik sa classroom kahit pa nga nagkasagutan kami ni Gigi at ng mga kaibigan niya. Wala na akong pakialam dahil masaya ako na hindi ako masusundo ni Ninong Thiel.
Dumating na ang hapon kaya niyaya ko ang dalawa kong classmate na pumunta na muna kami sa mall at gumala. Ayaw pa sana nilang pumayag dahil wala daw silang pera. Pero nang sabihin ko na libre ko ang pamasahe at kakain din kami doon sa mall ay mabilis silang sumakay sa tricycle. Pag libre talaga ang bibilis nila.
Gusto ko lang kasi bumawi sa kanila dahil kapag wala akong pagkain ay binibigyan nila ako kaya dapat lang na ilibe ko sila dahil nagkaroon na ako ng pera. Deserve nilang ilibre.
Nang makarating kami sa mall ay ginawa agad namin ang gusto namin. Bumili pa ako ng lipstick ko kaya dinamay ko na din ang dalawa ko pang kaibigan. Hinayaan ko silang pumili ng lipstick na gusto nila. Pagkatapos namin bumili ay nilibre ko sila ng pagkain sa food court.
Tuwang tuwa ako dahil nagawa namin ‘to. Hindi ko kasi magawang makagala sa mall dati nong nasa bahay pa lang ako ng tiyahin ko dahil bukod sa inoorasan niya ang uwi ko, wala din naman akong perang panggala. Kaya paano ako makakapunta sa mall.
Lumipas ang isang oras ay nagkayayaan na kaming umuwi ng mga kaibigan ko. Malapit na kasing mag 7PM kaya kailangan makauwi na agad ako. Kailangan maunahan ko si Ninong Thiel.
Sumakay na lang ako ng taxi at nagdarasal na sana ay hindi ako maipit sa traffic. Kapag napapahinto ang sinasakyan ko ay kinakabahan ako kaya panay ang dasal ko. Ewan ko ba, natatakot akong malate ng uwi. Sa banta kasi ni Ninong kanina ay sigurado akong mananagot ako.
Ilang sandali pa ay narating namin ang bahay ni Ninong. Agad kong inabot ang pamasahe ko kay manong driver at agad na bumaba ng sasakyan. Halos takbuhin ko pa papasok ng gate para lang hindi sayang sa oras.
Nang makapasok ako ay laking tuwa ko dahil wala pa ang kotse ni Ninong na ginagamit niya. “Yes!” bulalas ko at agad akong tumakbo papunta sa main door.
Ngunit hindi ko pa nailalabas ang susi na nasa bag ko ay biglang bumukas ang pintuan at sumalubong sa akin ang madilim na mukha ni Ninong kaya napatulala na lamang ako at halos manginig ang mga tuhod ko sa takot na nauna pala siyang umuwi kaysa sa akin. Patay ang pvke ko nito. Sigurado akong makakain na naman ng manyakis kong Ninong. Iba pa naman siya magalit.
Napalunok na lamang ako ng laway habang hindi alam ang gagawin lalo na't nahuli talaga niya ako na ngayon pa lang nakauwi. Ang laki pa ng ngisi ko kanina dahil wala ang kotse niya. Mukhang hinuhuli yata ako ni Ninong kung susunod ba talaga ako sa kanya o hindi. Tanginang buhay 'to!