The Possessive Mafia Babies

Chapter 12

"Boss narito na ang impormasyong nakalap ni Llander at Adriel, pati ang kuta nila ay na-trace na din ng mga bata natin." Imporma ni Adriano sa malakas na boses.

Naiangat ko naman ang ulo sa narinig ko.

"A-anong s-sinasabi mo?" Kinakabahan at nagtataka kong tanong.

Dahil doon ay nakuha ko ang atensyon ni Adriano at King na noon ay nakatingin sa matanda.

Napatingin ito sa akin at kay King, papalit-palit.

"Proceed Adriano." Sa walang emosyong utos nito.

Agad naman sumunod ang lalaki, binuksan ang isang high-tech computer at isinalpak ang isang USB, may binuksang file at nag-flash sa harapan naming lahat ang mga iba't ibang mukha pati na ang mga building, ngunit nakuha ng isang larawan ang atensyon ko, doon ay may isang malaking mansyon na halos bawat sulok niyon ay puno ng kalalakihan, nakasuot sila lahat ng itim na damit katulad ng nakita ko sa terrace ng kwartong kinalalagyan ko kanina.

Tumayo ang nagpakilalang Llander kanina at tumayo sa gitna, parang sa mga magre-report lang.

Matapos maihanda lahat ni Adriano ay umalis ito at tumungo sa may gilid ni King.

Ako naman ay gulong-gulo sa nangyayari, para akong batang mangmang na naghahanap ng sagot pero wala akong mahanap.

Naputol ang pag-iisip ko ng tumikhim si Llander, hindi ko tuloy maiwasang pakatitigan siya at mapansin ang pagiging gwapong binata niya pero lahat naman sila ay iba ang gandang lalaki.

Their whole being speaks authority, ang pagkakaiba lang ay ang ugali nila. Mayroong seryoso at masiyahin

"This man here is Altheo De Maunas, his grandfather was the founder of Liux Mafia. His son Altheo De Maunas ll handled the mafia when his father died in an accident but they presume it was a murder case but due to lack of evidences, the court denied the case. Altheo become unguarded, delinquent and thoughtless, their Familia's enemy took advantage of the situation and took all their money including his poeple. He got depression and died after a year; little did he know he has son to one of her women. His son named Theo De Maunas discovered about their extinct mafia and tried to reinstitute their Familia by eliminating us, he has plans to rob some money in your company abroad too. Christian Lee, your appointed CEO of Venom franchise were one of his men and has been stealing a hundred billion from your company. That incident happened last week were their tricked us para mawala sa pansin mo ang nangyayari sa kumpanya mo " Mahabang litanya nito.

Halos manose-bleed ako kaka-intindi pero isa lang ang pumasok sa isip ko, Mafia, this gentlemen here are group of Mafia organization.

Ang alam ko sa mafia ay grupo ng mga taong delikado, gumagawa ng mga illegal na gawain. Lalo tuloy akong nangamba para sa buhay ko, kung pwede lang ay maglaho nalang ako bigla. Ayoko na dito.

Tahimik lang ang lahat, hindi napapansin ang nanginginig na ako sa tabi nila, naiiyak nanaman ako. Walang hiyang luha ito, mga traidor!

"Relaxed yourself there woman. Prepare yourself because you're going with us." Malumanay ngunit malamig pa din nitong sabi.

"A-anong s-sasama? Saan niyo ko d-dalhin?" Nanginginig ang labing tanong ko.

"Were attacking my enemy, your co-members?" Nakangisi at tila nabubuhayang aniya.

"A-ano?! B-bakit pati ako k-kasama?! At saka ilang ulit ko ba dapat sabihin sa iyong hindi ako miyembro ng kahit anong m-mafia'ng sinasabi mo?!" Galit kong ani rito.

"Fine! Then you’re not. But you'll still be coming with us. I'll just have to be sure if you were one of them." Nakangisi nitong sabi.

"P-pero..." Pinutol niya ang noo'y pagtanggi ko sana.

"Thats final." Malamig nanamang aniya.

"Okay na kanina eh. Yan kasi Mystie mapilit ka!" Singhal ko sa isip.

"Adriano. Prepare your men, release the newly import guns and explosive. Cyver, hack the Liux Mafia CCTV's on their mansion, search their men exact location and inform our men. Llander and Cade, come with me, we will lead the invasion to our enemys mansion, we should not let any single one of them alive. Adriel, your job is to search for any faults of that f*****g Theo's company, dig even the littlest lapse. Let's make them crawl back like a worm. And Adam would be our lookout. Now, move!" Parang presidenteng utos nito sa mga kasama.

Sumunod sila ng walang alinlangan,

"We should not waste a minute; we won’t let them celebrate just like that. Let's surprise those motherfuckers!" Matalim na aniya.

The five men went outside the room in rush including Adriano that led us two, alone.

Hindi ako gumalaw sa pagkaka-upo, my eyes were focus to this guy, named King.

He is a dangerous person but I don’t feel afraid. My instinct tells me to trust this person and he won’t do anything to harm me.

"Kasi nga gwapo siya!" Angal nanaman ng isip ko.

Napasinghap ako ng bigla ay tumingin ito sa akin at seryosong napa-iling-iling.

"God woman! You're really different." Hindi maiwasan nitong mapangisi.

Nagtataka ako sa lagay niyang iyon?

"Bakit may nasabi ba ako?" Usisa ko sa isip.

Nababaliw na siguro ang lalaking ito.

"Tsk! There you are again talking to yourself like no one is around. Stop it." Hindi mapigilang sabi niya habang tumatawa.

I was taken a back, his laugh was like a music to my ears, there's a masculinity, boastfulness and admiration in it.

"A-anong nakakatawa?" Tanong ko ng nahihiya.

Trying to cover up my humiliation.

"Naah! None, nothing." Sagot niya ng nagpipigil pa din.

"Tsk! Fine! Whatever! Just please, I wanna go home! Please send me home." Paki-usap ko ng mahismasmasan siya sandali.

Bigla ay nag-iba ang ang ekspresyon nito at bumalik ulit sa pagiging malamig.

"Ano nanaman?! May nasabi nanaman ba akong hindi mo nagustuhan?!" Pagkausap ko sa kanya sa isip.

Pag talaga tong lalaking to ang kausap ko ay patang palagi akong nababaliw.

"No! You're coming with me, us!" Pinaleng saad nito.

Wala akong nagawa kundi sumunod sa sinabi niya, hindi na ako nagpumilit pa.

Sinabihan ako nitong maghintay sa kwarto kaya naman ay sumunod ulit ako, ng ilang sandali ay may pumasok na babae. May katandaan na din ito base na din sa mga ilang mapuputi nitong buhok pati na din ang ilang wrinkles sa mukha. Sinabi niya sa aking isuot ko raw iyon ora mismo dahil sa iyon ang ipina-pasabi ng kanyang amo.

Puno man ng pagtataka ay hindi na ako umangal pa bagkus ay nagmadaling nagpalit at isunuot iyon.

Kataka-taka ang damit na suot ko, kulay itim ito at gawa sa leather. Ang pants na suot ko ay hapit na hapit sa buong katawan ko, pati na ang isang sando bra na bagong bago sa tantya ko. Tuloy ay ilang na ilang ako, kapansin-pansin kasi rito ang matagal na panahong naitago kong hubog ng katawan ko. Dahilan sa mahaba ang black at wavy kong buhok ay ginamit ko ito para matakpan ang malalim na linya na dulot ng nagkasalubong kong dibdib.

Pero hindi pa din sapat iyon para takpan ang nooy tiyan kong hindi masyadong natakpan ng suot kong highwaist leather pants. Kaya naman ay kinuha ko ang bath robe saka isinuot.

Hindi kasi ako komportableng may nakikita malapit sa maseselang parte ng katawan ko. Old school ang lola niyo.

Bigla ay may kumatok sa pintuan ng kwartong kinaroroonan ko.

"Ma'am labas na raw po kayo. Aalis na daw po kayo!" Sigaw ng nasa labas.

Mabilis akong nagpunta sa may pintuan at binuksan iyon, ang babaeng nagbigay ng damit ang naroon. Ng tumingin ako sa mga mata niya ay hindi ko alam kung may kakaiba ba sa akin at iba siya kung tumingin. Natatawa.

"Tayo na po" nagpatiuna siya amska ako sumunod.

Pagkababa namin sa hagdan ay halos malula ako sa mga lalaking naroon, may kanya-kanyang hawak na armas habang tuwid na nakatayo, nakikinig sa sinasabi ni King na kasalukuyang nakatayo sa harap nilang lahat.

Napatingin sa akin ang iba at napkunot noo, kapagkuwa'y natawa.

Agad napansing iyon ni king at ibinaling ang tingin sa likod niya kung nasaan ako.

Confusion is visible to her eyes, ilang sandali ay para ding natatawa.

"Bakit ano bang nakakatawa?" Curious na tanong ko sa isip.

Ng bigla ay makita ko si King sa harap ko.

"Tsk! What are you wearing woman?" Nakakunot ngunit kapansin pansin rito ang pilit pagpipigil ng tawa.

"B-bath Robe?" Utal kong sagot.

Pansin ko rito ang labis na pamumula, bakit kaya hindi niya nalang i-tawa at ng matapos na ang paghihirap niya, pansin ko kasi ay saka lang siya tumatawa kapag kaharap ako, ganoon na ba talaga ako nakakatawa?

"Pfft. I-i know. But what i mean is, why are you wearing that?" Aniya at saka iginala sa iba ang tingin.

Naiinis na talaga ako sa lalaking to, kung bakit ayaw pang tumawa, libre naman, tawang tawa nga mga kasamahan niya e.

Sa inis ko ay tinanggal ko ang suot na bathrobe at itinapon sa kung saan parte ang roba.

Napatigil ang lahat. Nanlalaki ang mata at bakabukas pa ang bunganga.

"Now what?! Ano nanaman?!" Hindi maiwasang sigaw ko sa lahat ng makita ko ang mga nabibiglang reaksyon nila.

"Y-your damn hot gorgeous baby!" Mahinang ani King.

Totoo ba yung narinig ko? A-ako? Hot?

"Ayiehhhhh oh my god! Ano ba!" Kinikilig na sigaw ng isip ko.

______________________________________

Vote, comment and follow are very much appreciated by the author. ?