MARIANNE
“Ang pares, malamig na.” nakangisi na naman na sabi ng kaibigan ko na bumalik pala.
“Tsk!” Asik ko sa kanya at hindi ko na siya pinansin. Bumaba rin ulit siya kaya hinayaan ko na lang at dahan-dahan akong pumunta sa may kabinet para kumuha ng damit dahil magbibihis ako ng damit ko na may pawis.
Ako lang naman ang mag-isa dito kaya hinubad ko ang damit ko pero nanlaki ang mga mata ko dahil nandito pala ang ninong ko. Hindi ko man lang naramdaman ang pagpasok niya dito sa room ko. Ang galing naman niya.
“Hindi ka ba marunong kumatok?” Tanong ko sa kanya pero hindi man lang siya sumagot.
Naglakad pa siya papunta sa kama ko at umupo pa siya. Ako naman ay nagmamadaling magbihis dahil ayaw ko na nandito siya at pinapanood ako. Nakasaklay lang ako mas gusto ko kasi ito kaysa wheelch
