MARIANNE
Hindi ko alam kung ilang minuto na ba akong nakatitig sa bulaklak na ito. Pero nang marinig ko na may kumakatok sa may pintuan ay mabilis kong tinago sa kabinet ko ang bulaklak. Huminga muna ako ng malalim bago ako sumagot sa tao sa labas.
Nang buksan ko ay ang kaibigan ko lang pala.
“Breakfast na tayo,” nakangiti na sabi niya sa akin.
“Tara na,” sabi ko sa kaya.
“Wait, bakit parang may kakaiba sa ‘yo?” tanong niya bigla sa akin.
“Ano naman?”
“Parang blooming ka, tell me may nangyari ba?” nakangisi na tanong niya sa akin.
“Ikaw talaga, hindi mo man lang naisip ang kalagayan ko. Saka may sakit si ninong kaya anong sinasabi mo?”
“Defensive naman ang pretty na ito. Kung ako talaga sa ‘yo ay susunggaban ko na ang ninong ko kaysa makuha ng iba,” nakangisi na sabi niya.
“Alam
