Chapter 100: Patay na ulo ng Pusa
AGARAN akong lumapit sa professor. Nararamdaman kong mayroon siyang gustong sabihin sa akin. At hindi ko alam kung ano iyon.
“Ano po iyon Prof?” tanong ko.
“Ayos ka lang ba? Pangawalang meeting na natin ito for this week tapos nakikita kitang wala sa sarili.”
“Naku Prof, huwag niyo po akong iisipin. Maayos naman po ako at hindi nababaliw.”
“Hindi iyon ang point ko. Nakikita kitang malalim ang iyong iniisip. Bumabagabag pa rin ba saiyo ang nangyari sa mga kaibigan mo?”
Mabilis akong napatango bilang pagsang-ayon dahil iyon naman talaga ang dahilan. “Hindi ko lang po maiwasan Prof. Habang tumatagal ay mas lalo akong nag-aalala sa kanila.”
“Huwag kang mag-alala. Tumutulong na ang University.”
“Naku, hindi na po ako aasa,” isang demonyo rin ang presid
