Nakayuko ako at hindi magawang tumingin sa direksyon ni Lexy.
"Dito kayo tumira sa loob ng pitong taon? Seriously?"
Rinig ko ang disgusto sa tono nito.
Ilang buwan matapos kami nitong iwan noon ay nagkaroon ng demolisyon sa iskwater kung saan kami dati nakatira kaya napilitan kaming umalis at lumipat dito sa tabi ng riles.
"Eh ano namang magagawa namin? Ultimo nga pagkain wala kaming pambili, pang-upa pa kaya ng matinong bahay? Mas maigi na 'to kaysa sa kalsada kami magsumiksik. Dito limang daan lang ang bayad namin buwan buwan. Kasama na jamper ng kuryente at libreng tubig sa puso. May kalayuan nga lang kaya bago ka makapagpuno ng drum lawit na ang dila mo sa pag-iigib." Sagot ni Odessa ng pabalang.
Noon pa man, hindi na talaga magkasundo 'yang dalawang iyan. Mahirap talagang pagsam
