"Ma'am andito na po tayo," ani ng driver.
Wala sa loob na bumaba ako ng taxi. Tulalang napatitig ako sa aming bahay. Madilim at tahimik ang kabuuang anyo nito. Siguro mga natutulog na si Tatay pati ang mga kapatid ko. Anong oras na ba? Hatinggabi na siguro. Wala na ngang dumadaang tao kahit sasakyan sa kalsada.
Delikado na dito sa labas pero ayoko pang pumasok. Naupo ako sa gutter at ipinatong ang mga braso sa ibabaw ng tuhod.
I feel so tired and lost.
Hindi ko na tinapos ang pag-uusap namin ni Ian. Hindi ko na kaya pang marinig ang anupamang sasabihin niya. Pakiramdam ko kasi lalo lang akong masasaktan kapag hindi pa ako umalis. Tinalikuran ko na ito.
Napasabunot ako sa aking buhok. Ang bigat-bigat ng dibdib ko. Hindi ko maipaliwanag ang sakit na nararamdaman ko ngayon. Ni hindi
