The Mafia King's Son-in-law

Chapter 4: Consummate

Shane's Pov

Hindi maipinta ang mukha na inihagis ko sa kama ang cellphone ko.

Hindi pa rin sinasagot ni Daddy ang tawag ko. Halos mabasag na ang screen ng cellphone ko sa kakapindot ko. Pero ni hindi niya man lang nire-reply-an kahit mga messages ko.

I hate him!

How can he do this to me?

Nag-iisa niya akong anak at kababalik ko lang ng bansa pagkatapos ng ilang taon. Ang tagal naming hindi nagkita, dahil minsan lang siya dumalaw sa akin sa New Zealand. Tapos natiis niya na hindi ako makita?

The time since my return has been weeks. I was forced to live with that man in this house.

Sabi niya kinabukasan kami makikipagkita kay Daddy. Pero hindi iyon nangyari, dahil ikinulong niya na ako sa bahay na ito. And dad just let him do this to me. Magkasabwat sila. Nakakainis!

Ilang beses ko ng sinubukang tumakas pero bigo ako. Unang-una dahil malayo sa kabihasnan itong kinatitirikan ng bahay na ito. Imagine? Nasa taas kami ng burol? Walang kapitbahay. Walang kahit sino na mahihingian ko ng tulong dahil wala rin kaming ibang kasama. We are alone together in this house. He really made sure that I wouldn't get away from him this time.

Kung alam ko lang na ganito ang mangyayari, hindi na sana ako bumalik pa ng Pilipinas. But I had a deal with Dad. And I realize he's not getting any younger. Kahit na malaki ang tampo ko sa kaniya, gusto ko pa rin siyang makasama. Pero hindi ang lalaking kasama ko ngayon sa bahay na ito.

Napakasama niya! Ayaw niya talagang makasama ko ang daddy ko. Napakaraming taon na ang ninakaw niya sa amin ni Dad. Hanggang ngayon, wala pa rin siyang pagbabago. Siya pa rin ang naglalayo sa amin ni Dad.

"Are you done with your tantrums, sweetie?" Napalingon ako sa may pintuan ng kuwarto nang marinig ko ang boses niya.

"How many times do I have to tell you to stop calling me that?" Bulyaw ko sa kaniya. "At hanggang kailan mo ba ako balak ikulong sa lugar na 'to, ha?"

"Tatawagin kita sa paraang gusto ko, dahil asawa kita. And correction, hindi kita ikinukulong dahil bahay natin 'to. We are in our house, sweetie." Nakangising bigkas nito sa huling salita.

Kaya lalo akong nanggalaiti sa kaniya. "Hindi ko 'to bahay. Kaya iuwi mo na ako sa bahay ng daddy ko!"

"Stop screaming at me, my wife. "Don't make me angry. Accept that this is our home. 'Kung ayaw mong maubos ang pasensya ko," he stated. "Baka hindi ko mapigilan ang sarili ko maparusahan kita."

"As if namang natatakot ako sa'yo." Nakapamewang na hinarap ko siya.

"Well, let see. Ubusin mo pa ang pasensya ko, para malaman mo kung ano ang gagawin ko sa'yo. Let's head downstairs to eat now. Masamang pinaghihintay ang pagkain," pag-aaya nito sa akin pagkatapos ng panghahamon niya.

"Ayokong kumain. Gusto kong makita si Dad. Gustong kong umuwi sa mansyon." Pagmamatigas ko.

"Let's eat; don't waste food; follow me to the dining room if you don't want me to carry you again. You'll see him, but not right now." Pagbabanta pa nito bago lumabas ng kuwarto.

"Hah! Palibhasa mafia siya kaya sanay na sanay siyang manakot." Reklamo ko pa.

I need to follow him, kung ayaw ko na buhatin na naman niya ko ulit papunta sa dinning room, kagaya nang mga naunang araw na ayaw kong bumaba para kumain. Masarap sana siyang magluto, eh. Kaso nakakawalang gana siyang kasabay kumain.

To be fair to him He is skilled in both cooking and housework. He has been doing everything since we arrived here.

Well, ginusto niya na magstay kami rito ng walang kasama. Kaya bahala siyang kumilos mag-isa.

"Puwede kang magbasa sa library o mag-swimming kung naiinip ka." He told me, habang naghuhugas siya ng mga pinag-kainan namin.

I rolled my eyes heavenward, kahit hindi niya ako nakikita dahil nakatalikod siya sa gawi ko.

"Gusto kong umuwi sa mansyon at mamasyal sa Manila," I told him instead of agreeing with his suggestion.

"Uuwi rin tayo roon. But not now, sweetie. I told you we were staying here for now," he told me without looking at me.

"Hanggang kailan mo ba ko ikukulong sa bahay na 'to? Gusto ko ng makita si dad." Padabog akong tumayo mula sa kinauupuan ko at lumapit sa kaniya.

"We are in our home. Ilang beses ko ba'ng sasabihin sa'yo na hindi kita ikinukulong? We are a married couple. And whether you like it or not, our marriage is currently being consumed by us. You have already had time. Three years was enough, Shane," he replied, turning to face me.

"C-consuming our what?" I asked him as my eyes widened at what he stated.

"You want me to repeat that part, sweetie?" Stefan seductively asked as he leaned closer to me.

"N-no! Don't you dare say that again. And no! We are not consuming our marriage!" I snarl at him, then storm out of the kitchen to get away from him.

Narinig ko pa ang pagtawa niya habang palayo ako sa kusina.

Nakakainis! He is making fun of me!

Napahawak ako sa magkabila kong pisngi. Pakiramdam ko pulang-pula ang mukha ko.

Consummate his face!

Hindi ko hahayaan na magawa niya kung ano man ang iniisip niya. Kailangan ko na talagang makaalis sa lugar na ito.

*****

Kanina pa ako palakad-lakad dito sa library. I was thinking of ways to get out of this place. I can book a cab to pick me up. But the problem is that I don't know where this place is located.

"Huh?" Napahinto ako nang may mahagip ang mga mata ko.

I saw the trash bin near the table. And an idea pops into my head.

Sigurado naman na mga papel lang ang laman nito. Kaya hindi ako nag-alangan na kalkalin ang basurahan. At hindi nga ako nagkamali. Sabi na nga ba. May makikita ako rito, eh.

Nagnining-ning ang mga mata na tinitigan ko ang hawak ko na papel. Resibo ito mula sa isang grocery store and there's an address indicated on it. Now I know where we are.

Kinuha ko ang cellphone sa bulsa ko. Nag-search ako ng posible kong magamit para makatakas sa bahay na ito. Kung magpapa-book ako ng cab, hindi ko alam kung ano ang eksaktong address ng bahay na ito. Kaya, I come up with an idea.

Naghanda ako ng kaunting gamit sa hermes back pack ko. Mga importante lang ang gagawin ko para hindi ako mahirapan. Maya-maya pa narinig kong may dumating na motor sa labas ng bahay. Mabilis akong lumabas habang lumilinga sa paligid. Hindi ko alam kung nasaan si Stefan. Maybe in his room. Lumapit ako sa gate na hindi kataasan. At mabuti na lang din na hindi ito nakasarado.

"Good afternoon po, Mam. Kayo po ba ang umorder ng pizza?" tanong ng delivery man mula sa labas.

Tama ako. Kung sa isang food delivery store mula sa lugar na ito ako oorder ay mahahanap nila ang lugar na ito.

"Yes. Ako nga. Pero may hihingiin sana akong pabor sa'yo." I said to the delivery man habang patingin-tingin sa likuran ko. Ang bilis ng t***k ng puso ko. Kinakabahan ako na baka biglang sumulpot si Stefan. Hindi niya ako puwedeng mahuli.

"Ano po 'yon, Mam?" The delivery man asked.

"Babayaran ko 'yang pizza pero hindi ko kukunin. Sa'yo na iyan." I said, bakas sa mukha ng delivery man ang pagtataka. "Babayaran kita ng extra basta isabay mo ako pababa sa bayan. Puwede ba?" I was hoping na pumayag siya.

"Ganoon po ba? Sige po, Mam." Pagpayag ng delivery man. "Ayos lang po ba umangkas kayo rito sa motor?" Alangan na tanong pa nito.

"Oo! Ayos lang." Sagot ko kaagad. "Halika na." Nagmamadali kong sabi pero bago pa ako makasampa sa likuran ng delivery man ay narinig ko ang pagbukas ng gate.

Hindi!

"Where do you think you're going, my wife?" I heard Stefan's voice. and he is walking towards me.

"Umalis na tayo. Bilis!" Natatarantang sumakay ako sa motor ng delivery man. Pero naramdaman ko na parang bigla akong lumutang ng buhatin ako ni Stefan.

"You are going to no where, my wife." Madilim ang mukha na sabi ni Stefan.

"Ano ba? Ibaba mo nga ako!" Nagkakawag ako pero hindi ko magawang makawala sa kaniya.

"Here take this. Makakaalis ka na." Inabutan ni Stefan ng paper bills ang delivery man saka kinuha ang box ng pizza. "Tamang-tama, I was craving pizza. Thanks for ordering this, my wife." Bumaling siya sa akin.

"Sobra-sobra po ito, Sir," sabi ng delivery man kay Stefan.

"It's okay. Sa'yo na 'yan. Makakaalis ka na. At 'wag ka na ulit magde-deliver dito kung hindi ako ang umorder sa'yo. Alis na." Stefan said with authority.

"Sige po, Sir. Salamat po. Pasensya na po, Mam." Apologetic na sabi sa akin nito bago pinaharurot ang motor niya paalis.

"Sandali! 'Wag kang umalis!" Sigaw ko pero wala na ring kwenta dahil nakaalis na ang tanging pag-asa ko para makaalis sa lugar na ito.

"Now, its time for your punishment, sweetie." He said, habang papasok ng bahay na buhat-buhat ako.

"Punishment your face! Ibaba mo ako!" Sigaw ko sa kaniya pero hindi man lang ito natinag.

"Ibaba kita pero hindi rito." He said, saka ito nagpatuloy sa paglalakad.

Namalayan ko na lang na nakaakyat na kami sa ikalawang palapag ng bahay. At pumasok siya sa master's bedroom at pabagsak ako'ng inilapag sa kama.

With a stern expression, he said, "Now I will give you the penalty you deserve. How dare you try to escape me, huh?"

Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko siyang hubarin ang shirt niya. Tumambad sa akin ang perfect toned na katawan niya.

Wait! What he is planning to do?

"H-hey! A-ano ang balak mong gawin sa'kin?" Nabubulol na tanong ko sa kaniya.

He said, "I suppose you already know the response to that," as he moved in my direction.

"Get away from me, you can't do this to me!" Sigaw ko sa kaniya.

Nagtangka akong umalis sa kama para takasan siya. Pero hinila niya ako pabalik saka ako itinulak pahiga ulit. And then he trapped me using his arms. Iniharang niya ang sarili sa akin.

"You can't get away from me, my wife. I'm your husband, and you have to submit to me." Then he leaned closer to me. While looking at me intensely.

"No! I won't." Iniiwas ko ang mukha ko sa kaniya.

"It's your fault. I am willing to wait until you are ready. Pero ginalit mo ako." He made me face him, then added, "Now, face the consequences of your behavior." and kissed me on the lips.

He was strong, and I was unable to shove him away. I made a valiant effort to escape his hold, but he persisted in kissing me. When it happens, I can feel his hand gently stroking me all over. Now that I'm beginning to worry.

This is not possible. But as soon as he touches me, I start to melt. Later, I suddenly realized that I had started to react to his kisses. I'm not sure where this is going, either. But I'm starting to feel consumed by this.