Kabanata 31: Pagdadalamhati
One week akong naging babysitter sa anak nina Maharta at Brix, buti nalang at hindi ito iyakin, at napupunan nito ang kalungkutan ko buhat nang mawala si Santino.
"Its good to see Bloom, na ngumingiti ka pa rin despite sa nangyari saiyo" Wika ni Maharta. Malungkot ang mga mata ni Maharta at nagdadalamhati siya para sa akin.
"Mas mabuti natong ganito kaysa naman na magmukmok ako at umiiyak sa taong hindi na talaga babalik." Kahit papaano au unti-unti ko nang natatanggap ang sinapit ni Santino. Ngunit hindi maialis sa aking puso ang labis na kalungkutan. I never thought na ito lang pala anh trabaho namin ang magpapahiwalay sa aming dalawa.
"Makakayanan mo rin yan, in the right time." Aniya.
"Thank you." I hug her, now I can feel na hindi talaga ako nag-iisa
