Kabanata 6
"Our topic for today is about..." Nagsimula ng magsalita ang teacher namin sa harapan.
She discuss our lesson for today. Our subject today is math. I really hate math, you know. Mas gugustuhin ko pang magsagot nang problem kesa mag solve. Lusaw ang utak ko kapag nagkataon. Ang kaso magkapareho pa rin Naman iyon dahil parehong may problem at kailangan ng kasugatan.
Matapos ang discussion ay pinaalalahanan kami na magkakaroon kami ng quiz ulit bukas. Walang katapusang quiz. Kulang na nga lang, minuminuto ay magbibigay sila ng quiz sa amin. Pumasok ang sunod naming klase at nagsulat lamang sa pisara. Bukas na lamang Niya raw ipapaliwanag ang pinakopya sa amin.
"Class dismiss," sabi nang pang huling guro namin.
Tumayo na ako saka naglakad papuntang locker. Baka makalimutan ko iyong bulaklak. Maganda pa Naman iyon. Pagkarating ko roon ay hindi lang bulaklak ang nandoon. Dahil nakita kung meron ring cupcakes sa loob ng locker ko. Hindi ko alam kung sino ang naglagay niyan rito. Saka nailock ko naman ng maayos ah? Tumingin ako sa kaliwa't kanan kaso wala namang kakaiba.
Ipinagwalang bahala ko na lamang saka ko kinuha ang cupcakes na nakalagay pa rin sa loob ng kahon. Siguro ay galing ito kay ren. Lumakad na ako papuntang parking lot. Naroon na silang lahat, ako lamang ang hinihintay Nila.
"Saan ka galing?" Tanong Nila sa akin.
"Sa locker ko." Simpleng sagot ko sa Tanong Nila.
Nakalimutan kung magsabi sa kanila kanina dahil sa pagmamadaling Kunin ang bulaklak sa locker na may kasamang cupcakes na wala Naman kanina.
"Saan galing iyang cupcakes?" Tanong Nila sa akin nang mapansin ang hawak ko.
"I don't know..." Mahinang wika ko. "Sa pagkakaalam ko rin ay bulaklak lang Naman inilagay ko roon eh." I answered them honestly.
Wala rin naman akong maisip kung sino ang naglagay niyan sa locker ko. Saka pinagtataka ko lang rin naman ay paano iyan nailagay sa locker ko kung nailock ko naman nang maayos kanina.
"Kung ganoon sino?" Sabay sabay na tanong nila sa akin.
Nakasakay na kami sa loob ng sasakyan. Nasa backseat si lilly at nathan. Asa harapan si joe at ako naman ang driver. Pauwi na kami ngayon.
"Wala akong clue kung sino ang naglagay niyan sa locker ko." Sabi ko sa kaniya.
Walang umimik ni isa sa amin pagkarating ng bahay. Nagpunta kaagad ako sa kwarto ko upang makapagpalit ng damit. Pumasok sa isip ko na Naman Ang cupcakes. Kanino kaya galing iyon? Sino ang naglagay roon? Wala talaga akong mahinuha kung sino Siya.
Pagkatapos ko magpalit ay dumapa ako sa kama ko. I open my phone para malaman kung online ba si ren. Wala namang masama kung magtatanong ako sa kaniya. Siya rin Naman ang kasama ko kanina. Baka sakaling Siya ang naglagay niyon sa locker ko.
Deena:
Hey!
Makalipas ang ilang minuto ay nag reply na Siya. Gusto ko talagang malaman kung Siya ba talaga ang naglagay ng cupcakes sa locker ko.
Ren:
Yes, babe?
Ngumiwi ako pagkabasa ko ng reply Niya sa akin. Ipinagwalang bahala ko na lamang iyon.
Deena:
Can I ask you something? If you don't mind?
I asked him first, baka Kasi mamaya may ginagawa pala siya ngayon. He reply faster, as if he didn't bother to reply anyone. Para bang ako lamang ang kausap Niya kung magreply ng mabilis.
Ren:
Of course babe! Sasagutin mo na ba ako?
Umirap ako sa nabasa. Nilingon ko iyong cupcakes na nasa gilid ng kama ko bago tumingin ulit sa phone ko para replyan Siya.
Deena:
About the cupcakes! Gusto ko lang malaman kung sayo ba nanggaling iyon?
I said straight to the point. Masyado pang Maaga para sagutin ang punyeta! Hindi pa nga nagsisimula sa panliligaw tapos sasagutin ko na?
Ren:
Cupcakes? Nah, why?
Nang makita ko ang reply niya ay nagtaka ako. Ginogood time lamang Niya siguro ako.
Deena:
You sure? Nagbibiro ko lang ata eh?
It was a joke. Gusto ko malaman kung nagbibiro lang din ba Siya noong Sabihin niyang hindi galing sa kaniya ang cupcakes.
Ren:
Of course not! Sana sinabi mo na lang sa akin na gusto mo ng cupcake babe. Bibilhan Naman Kita.
Pumikit ako sandali bago ko Siya replyan. First time na makatanggap ng pagkain sa taong hindi ko Kilala. Stalker ko ba Siya? Paano Niya nagawang iopen ng ganoon kadali ang locker ko?
Deena:
Tsk! Shut up! Kung hindi galing sa iyo... Kanino Naman?
I asked him. Kung talagang hindi Siya nagbigay noon sa akin. Eh, sino pa magbibigay ng pagkain sa akin? Saka mamaya may poison pala ang cupcakes na iyon. Wala ring iniwan na sulat basta na lang iniwan.
Ren:
Malaman ko lang kung sino ang nagbigay hindi na siya sisikatan nang araw bukas!
Pagkabasa ko noon ay Bigla siyang nag out. Don't tell me, he's jealous? Bakit Naman Siya magseselos? Masyado akong assuming! Umiling na lamang ako. Narinig ko magkakasunod na katok sa aking pinto galing sa labas.
"Deena! Kakain na Tayo!" Joe said.
"Bababa na!" I said.
Kinuha ko ang cupcakes saka ko ito dinala sa kusina. Dahil apat naman ito kaya tag isa kaming apat. Mahirap na, Malay mo may nilagay palang kung ano rito tapos ako lang ang kumain. Ay wag ganoon bad. Dapat pareho kami para walang iwanan. Umupo ako sa tabi ni nathan. Nasa harapan Naman Namin ang dalawa. Kinuha ko ang isang cupcake na kulay pink. Natira roon ang tatlo na kulay puti, purple and red.
"Tag isa tayong apat," nakangiting Sabi ko.
Kinuha ni Nathan ang kulay pula, si lilly naman ay kulay puti at ang purple naman ay kay Joe. Ang ulam na niluto ni nathan ay adobong talong. I silently eat. Iniisip ko pa rin kung Saan galing ang cupcakes. Matapos Kumain ay nagvolunteer si lilly na Siya na ang maghuhugas ng pinagkainan Namin.
I reviewed my notes about math. Ganoon rin naman ang kasama ko. May quiz kami kinabukasan. Nasa living room kami habang si lilly ay nasa kusena. Nang matapos akong magreview ay nagpunta na ako sa kwarto ko. Wala rin naman akong natutunan sa nireview ko.
Nahihilo ako sa dami ng numero. Humiga ako sa kama ko at tumitig sa kisame. Huminga ako ng malalim at pilit na tinatanggal ang kung sino man ang naglagay ng cupcakes sa locker ko. Hindi naman cupcakes ang inaalala ko. Kundi ang locker ko. Nakalock Kasi iyon tapos malalaman kung may nagbukas ng Ibang tao.
I close my eyes hanggang sa tangayin na ako ng tulog ko. Kinabukasan ay nagising ako sa init na tumatama sa mukha ko. Hindi ko pala naisara iyong bintana kagabi. Tumayo ako at nagpuntang banyo. Tinanggal ko ang lahat nang kasuotan ko bago ako pumasok sa shower room. Hinayaan kung dumaloy ang malamig na tubig sa buong katawan ko.
Hindi pa Kasi ako tuluyang gising. Kapag hindi ako naligo agad malamang iidlip na naman ako. Matapos kong maligo ay lumabas akong nakaroba. Nagtungo ako sa kabinet ko at kumuha ng di kulay na damit. It's Friday today, kaya civilian ang suot namin. Mock neck tee na kulay itim and belted cargo pants na kulay pitch ang suot ko.
Pinaresan ko ito ng kulay puting sapatos. After that I put some liptint and powder on my face. Lumabas na ako dala ang mga gamit ko. Naabutan ko silang kumakain sa ibaba. Mukhang kagigising lamang. Ang aga ko ata?
"Aga natin ah?" Nakangiting tanong ni Nathan.
Ngumiwi nalang ako. Umupo ako sa tabing upuan ni lilly, iyon nalang ang bakante Kasi. Nagumpisa na kaming kumain. Bacon at egg ang breakfast namin ngayon saka fried rice. Hindi na iyon mawala wala.
"Anong oras na ba?" Tanong ko bago sumubo.
"Alasais y media palang po ng umaga," si joe ang sumagot sa akin.
Tumango ako. Kaya naman pala. Ang aga ko nga. Matapos Kumain ay ako na ang nagligpit para makaligo na sila. Nang matapos ay hinintay ko sila sa living room dahil maliligo lang daw sila. After an hour ay lumabas na sila.
Knot cold shoulder blouse na pitch ang suot pang itaas ni joe and jeans na pinaresan ng sandals na puti. Nathan as I expected she's wearing a girl dress. While lilly is wearing a black T-shirt and jeans.
"Let's go na ba?" I asked them.
Tumango naman sila. Sabay sabay kaming nagtungo sa sasakyan papuntang school. Si Joe raw ang driver ngayon. Nakarating na kami sa room at mukha ngang ang aga namin. Wala pa Kasi rito ang tatlo. Iyon palang bulaklak kagabi inilagay ko iyon sa gilid ng kama sa table ko. Inilagay ko sila sa vase na babasagin na ang design nito ay bulaklak rin. Unang dumating ay si Mary hindi Niya kasama ang dalawa.
"Asan iyong dalawa?" Tanong namin nang makaupo Siya.
"Susunod na iyong dalawa... Oh ayan na pala!" napatingin kami sa harapan.
Dumating na iyong dalawa. They greeted us at bumati rin kami sa kanilang dalawa.
"Aga natin ngayon ah?" Mitch said and we just laughed at her.
Pumasok na ang unang teacher namin. Nagdiscuss lang Naman Siya sa harapan. Ang sunod naman ay ang presentation namin sa sunod na subject. Buti nalang at natapos na namin iyon noong Wednesday.
Pagkarating pa lamang namin ay agad kaming gumawa ng presentation. Pagod na pagod kami pero ginawa pa rin namin. Si Joe ang nagresearch about sa presentation namin. Si Nathan naman ay nagtungo ng kusina para magluto ng dinner Namin. Si lilly naman sa tabi ko ay kumukuha sa libro ng pwedeng idagdag sa gagawin naming presentation. Ako naman ang nagsusulat. Tulong tulong kaming gumawa.
"Sa tingin mo, ayos na ba ito?" Tanong ni Joe sa akin. Hindi ako maalam riyan pero sa tingin ko ayos na siya.
"Pwede na... Siguro?" may pagaalanganing sabi ko.
"Ayos na ito, basta bigyan tayo ng grades okay na sa akin!" sabi ni lilly.
Medyo nahirapan kaming magisip kung ano ang tittle nang gagawin namin. Pero di kalaunan ay nagpasiya nalang kaming kumuha sa Google ng idea para sa iprepresent Namin bukas kaysa Naman sa wala.
Tulad nang sabi ko. Naglakad na kami papuntang harapan para sa presentation namin. Kinakabahan ako dahil hindi ako sanay na magsalita sa harap na para bang ako ang teacher. Ipinaliwanag ko lang naman kung ano ang mga nandoon. Minsan nga may nagtatanong pa sa amin eh. Buti nalang at may naisasagot kami. Matapos noon ay sina Mitch naman. Tulad nga inaasahan ay maganda ang presentation nila dahil kagrupo nila si Reena.
"Good morning everyone, Miss!" panimulang sabi ni Reena.
Wala ka man lang makikitang kinakabahan ka. It's a natural and calm her face when you see it.
"Before we start, I would like to inform you everyone about the presentation. This group activity agreed of what I choose to present for today." sabi ni Reena.
Siya lang naman ang nagsasalita. Bakas sa tatlo na kinakabahan. "I choose to present is about disorder and diseases. Our presentation is all about abdominal aortic aneurysm. An abdominal aortic aneurysm is an enlarged area in the lower part of the aorta, the major blood vessel that supplies blood to the body. The aorta, about the thickness of a garden hose, runs from your heart through the center of your chest and abdomen. Because the aorta is the body's main supplier of blood, a ruptured abdominal." Saka niya ipinakita ang picture.
Tahimik na nakikinig ang lahat. "The difinition of abdominal aortic aneurysm that can cause life-threatening bleeding. Depending on the size and rate at which your abdominal Aortic aneurysm is growing, treatment may vary from watchful waiting to emergency surgery. Once an abdominal Aortic aneurysm is found, doctors will closely monitor it so that surgery can be planned if it's necessary. Emergency surgery for a ruptured abdominal Aortic aneurysm can be risky. " Sabi niya.
Ipinaliwanag niya rin kung ano ito at kung anong klaseng sakit ba ito. Tulad nga nang inaasahan meron at meroong magtatas ng kamay para magtanong.
"What are the syntoms of abdominal aortic aneurysm?" Tanong ng isang babae.
"The syntoms of Abdominal Aortic aneurysms often grow slowly and usually without symptoms, making them difficult to detect. Some Aneurysms will never rupture. Many start small and stay small, although many expand over time. Others expand quickly. Predicting how fast an abdominal Aortic aneurysm may enlarge is difficult. As an abdominal Aortic aneurysm enlarges, some people may notice: A pulsating feeling near the navel Deep, constant pain in your abdomen or on the side of your abdomen Back pain." Sagot ni Reena.
Nagpalakpakan naman kami dahil doon. "Looking forward to see you as a doctor someday! Great job!" masayang sabi ng teacher namin.
Maging kami ay ang saya. Marami ring bumati at nagpalakpakan. Mukhang sila ang nakakuha ng mataas na marka.