MTTD 17
1426 Words
"Kinabukasan may nakita akong Isang box sa loob ng kuwarto ni Daichi.
Inabot ko Ito Mula sa aking kama na kinauupuan at dahan-dahan binoksan Ang box.
"Isang bagong cellphone, Ang nakita ko at may nakita pa akong maliit na papel. Kinuha ko Ito at binasa.
Good morning hon.
I want to say, sorry for what i did to you last night. Hindi ko sinasadya Ang lahat ng sinabe ko. Alam ko na ngayon palang Tayo ng kakasundo dalawa. I'm sorry hon.
"Yun Lang ang nakasulat Wala Naman Lang ka sweet- sweet Ang messages Niya Sakin. Binalik ko Ang tingin sa box na nasatabi ko.
"Isang iphone 12 pro max, Ang binili ni Daichi. Para Sakin agad ko itong sinubukan at ganon na Lang Ang tuwa ko sa ganda ng cellphone na binili ni Daichi. Tumayo na ako sa kama Dahil para lumabas ng kuwarto. Nakita ko si Daichi na nasa kusina at ng luto ng makakain. Lumapit ako sakanya at tinawag ko.
"Daichi.
"Lumingon Siya ng tawakin ko Ang pangalan Niya.
"Ah thank you pala sa cellphone na binili mo. Lumapit si Daichi Sakin at may inabot.
"Here bagong sim nilagay ko na din ang number ko at ang number ng mga magulang mo. Tumango na Lang ako sakanya. Alam ko Naman na Yun nalang Ang nasa sim, ramdam ko Kasi na Hindi ilalagay ni Daichi Ang ibang number sa sim Lalo na Kung lalake yun.
Wag Kang mag-alala Hindi ko inalis Ang ibang number sa sim Kung ano Ang nasa lumang sim mo. Nilagay ko din sa bagong sim. Sorry Kung nasira ko Ang cellphone mo hon ng selos Lang talaga ako. "Nang makita ko Ang ng messages SA'yo. Parang gusto ko sirain Ang cellphone mo. Hindi ko na Lang namalayan na ginawa ko na pala ang nasa isip ko.
Bigla akong nagulat nung Sabihin ni Daichi Ang mga salitang yun Sakin. Tumingin ako sakanya, mukang totoo Naman. Ang mga sinasabi ni Daichi Sakin, Kaya okay na din Sakin Ang mahalaga ay sorry na Siya.
Inaayos ko Ang sim na binigay ni Daichi Sakin. Ipinasok ko Ang sim sa may cellphone na bigay Niya ng maayos na Ang cellphone mamaya lang ng biglang tumunog ito. Nakita ko na si inay Ang tumatawag.
Tumingin ako Kay Daichi at tumango Lang Siya Sakin.
Sinagot ko Ang tawag ni inay Sakin.
"Hello nay.
"Hello tala.
"Nay napatawag po kayo? Hindi ko Alam Kung bakit biglang napatawag si nay Sakin.
"Tala ngayon na kame pupunta ng manila. Baka hapon na kame makarating. Bigla akong na excited sa sinabi ni inay na balita. Pero sandale bakit nga ba sila pupunta dito?
Nay bakit po pala kayo pupunta ng manila ako po meron? Ng tataka Ako Dahil Hindi ko maiisip Kung bakit sila luluwas ng manila ngayon?
Tala anak diba sinabi ko SA'yo na tutulog ako SA'yo na mag ayos sa kasal nito ni Daichi.
Bigla akong napabuntong hininga. "Oo nga pala bakit nakalimutan ko na tumawag pala Sakin si inay at ng sabi na tutulog Siya sa kasal ko. Bakit nakalimutan ko, ngayon na pala yun Ang akala ko Hindi pa ngayon Ang aral na n'yon.
"Okay po nay tawagan na Lang po N'yo ako pag nasa manila na po kayo.
"Okay bye.
"Nang matapos Ang tawag. Tumingin ako Kay Daichi para Sabihin na paluwas na sila inay.
Daichi paluwas na sila inay.
Ganon ba hon, Sige ipapasundo ko nalang sila sa drive, pag dumating na sila dito.
Tumango ako sakanya at Lumapit Sakin si Daichi ng makalapit hinila Niya ako sa lamesa at pinaupo. "Tayo na kumain hon. Nang makaupo Ipinag sandok ako ni Daichi ng makakain.
"Habang dahimik kame ni Daichi na kumain, Hindi ko maiwasan na mapaisip. Iba't ibang emosyon Ang pinapakita Sakin ni Daichi pag kaming dalawa. Ang magkasama hindi ko Alam Kung ganito Lang ba talaga Siya.
Dumating Ang hapon ng makatangap ako ng messages Mula sa magulang ko na nakaratng na sila sa manila.
"Nang mabasa ko Ang messages inay agad-agad ako tumawag. Para Alamin Kung nasaan sila.
"Inay nasan po kayo ni itay para masundo ko po kayo.
"Tala anak Hindi mo na kaylangan na sunduin kame Dahil sinundo na kame ng pamilya ni Daichi nandito kame ngayon sa mga Suzuki.
Nagulat ako sa sinabi ni inay. Ang akala ko ay dito sila tutuloy. Mukang Pero Mali pala ako.
"Okay po nay sasabihin ko po Kay Daichi na nasakanila po kayo.
"Oh Sige anak mag iingat ka.
Mabilis tapos Ang mga kaylangan gawin para sa magiging kasal namen ni Daichi. Lahat ng kaylangan para sa kasal ay natapos. Mula sa sing-sing, wedding dress, sa mga damit ng mga abay, sa simbahan, pati na sa mga ninong at ninang, at sa tuxedo na gagamitin ni Daichi.
"Lahat ng yun ay natapos ng ilang araw Lang. Hindi ko maisip Kung bakit ganon nalang kabilis Ang lahat.
1week na Lang ay kasal na namen ni Daichi. Hindi ko Alam Kung ano Ang mararamdam ko.
Ngayon Kasi ay hindi kame magkasama ni Daichi Dahil yun ang sabi ng matatanda. Wag daw pagsamahin Ang dalawang ikakasal, Kung kaylan malapit na Ang itinakdang araw ng kasal.
Lumipag Ang ilang araw at ang kasal na pinakahihintay ng dalawang pamilya ay magaganap na.
Habang nakasuot ng wedding dress. Hindi ko Alam Kung ano Ang nararamdaman ko ngayon araw ng kasal ko.
Ang pakiramdam ko ngayon ay halo-halo. Nanjan yung pakiramdam na Masaya at takot. Sa mangyayare pag katapos ng kasal. Hindi ko maiwasan Ang mag isip ng mag iisip sa mangyayare. nakarinig ako ng katok Mula sa labas ng pintuan. Paglingon ko nakita ko. Ang magulang ko papasok sa loob ng silid.
"Naramdaman ko na gustong pumatay ng aking mga luha. Pero pinigilan ko na wag umiyak.
"Lumapit Sakin si inay at sabay na yumakap sakin.
Anak alam ko Ang nararamdam mo ngayon pero. Sana subukan mo na mahalin si Daichi. Nakikita Naman namen sa binata na maaalaganan ka Naman Niya. Kasi Kung Hindi kame mismo Ang tututol sa kasal Kung Hindi ganon Ang nakikita Namen sa binatang yun.
Sa mga sinabi ni inay lalong gumulo ang isip ko. Dahil ang pakiramdam ko ngayon ay hindi na katulad ng date.
Yung dalaga na ayaw sa lalaking pinakasundo Sakin. Hindi na ganon Ang nararamdaman ko ngayon Kay Daichi.
Maya-maya may narinig nanaman akong Isang katok Mula sa pinto, may sumilip na Isang babae.
"Good morning ma'am.
Gusto ko Lang po Sabihin na puwede na po tayong magpunta sa simbahan.
Nang marinig ng magulang ko. Ang sinabi ng babae nauna ng umalis Ang mga Ito para magpunta sa simbahan.
"Nang makaalis na Ang magulang ko. Siya Naman Ang balik ng babae kanina para Sabihin Sakin, na maghanda na din ako Dahil aalis na din kame papuntang simbahan.
Naghanda na ako para lumabas ng kuwarto, Kung Saan ako inayusan.
Paglabas ko Isang bridal car Ang nakita ko sa may labas ng bahay nga Suzuki. Dito Kasi ako inayusan.
Pag pasok ko sa loob ng sasakyan ng simula nang paandarin ng drive Ang sasakyan.
Nasa kalagitnaan na kame ng biyahi ng tumunog Ang cellphone na binili ni Daichi.
At Ang tumatawag ay walang iba kundi si Daichi. Nang sagutin ko na Ang tawag boses ng Isang lalake ang narinig ko Mula sa kabilang linya.
"Hello?
"Hello ito ba si tala.
"Yes ako nga.
"Nasan na si tala bakit hangang ngayon ay Wala na Ang magiging asawa ko.
Nagulat ako sa aking narinig sa kabilang linya. Boses ni Daichi Ang aking narinig?
"Hello tala Sabihin mo sa drive mo na bilisan makarating dito sa simbahan Dahil itong magiging asawa mo ay ng wawala na dito sa loob ng simbahan.
Nagulat ako sa sinabi ng lalake na kasusap ko. Hindi ko Alam Kung bakit ng wawala si Daichi. KAYA bago pa ako makapag salita ay bigla nalang namatay Ang tawag KAYA sinabi ko Kay manong Kung okay Lang na bilisan Dahil ng wawala na Ang magiging asawa ko sa simbahan.
"Nakarating kame sa simbahan at may mga tao na ng hihintay sa labas. Nang makatapat kame sa mga taong ng hihintay Sakin nakita ko Ang magulang ni Daichi na papalapit Sakin.
Jusko po hija Hindi namen Alam Kung paano papakalmahin si Daichi kanina pa ng wawala Ang anak ko sa loob ng simbahan. Ang akala Niya ay hindi na matutuloy Ang kasal Dahil late kana.
Sorry po tita traffic po Kasi KAYA late na po kame nakarating.
Okay na Yun hija. Mabuti nalang at napakiusapan Naman si father. Oh Sige na humanda na Ang lahat para magsimula na Ang kasal.
- Writer
