MTTD 20
1111 Words
"Nag paalam mo na ako kay Daichi na pupuntahan ko. Ang mga bisita na Hindi pa namen nakakausap. Habang kinakausap ko, Ang mga bisita. May isang lalake Ang lumapit Sakin at may inabot na box.
" Mrs, Suzuki it's is my wedding gift for you. Hope you like it. Napatingin ako sa lalake na ng bigay ng box sakin. Kaso Hindi ko na masyado nakita, Ang kabuoan ng kanyang Muka Dahil bigla nalang itong tumalikod Sakin. Tatawagan ko pasana, Ang lalake na ng bigay ng box.
"Nang biglang dumating si Daichi sa tabi ko. Tumitig ako sakanya at dahan-dahan N'ya nilapit Ang kanyang muka sa aking tinga at may binulong.
"Hon let's go. Mauna na Tayo umalis. Nang sabihin Sakin ni Daichi yun. Agad akong kinabahan kaylangan ko mag isip ng hindi N'ya magawa, Ang gusto N'ya gawin.
'bigla nalang ako hinila ni Daichi. Nang Dahil sa ginawa n'ya nabitawan ko Yung box na binigay noong lalake sakin. Agad Naman kinuha ni Daichi Yung box na nabitawan ko. Nang damputin ni Daichi, Ang boxes na nabitawan ko. Bigla nalang Siya napamura noong makita N'ya Ang laman nito.
Kinakabahan akong na tumingin Kay Daichi, nakakapag- taka Kung bakit bigla nalang napamura si Daichi.
"Daichi may problema ba sa boxes?
Tinitigan ako ni Daichi at ngumiti Lang siya sakin.
"Wala Naman hon, Sino ang ng bigay SA'yo ng boxes na ito. Napatingin ako sa boxes na hawak-hawak N'ya ngayon.
"Ah Yung lalake kanina, wedding gift daw. Bakit Ano ba Ang laman ng boxes Daichi.
"Nang tanungin ko si Daichi, Kung ano Ang nasa boxes na hawak-hawak N'ya. Nakita ko na Parang ng dadalawang isip siyang sabihin sakin. Kung ano Ang nasa loob ng boxes na binigay ng lalake kanina.
"Ah mamaya na natin tignan hon mas maganda, Kung sabay natin titignan Ang nasa boxes diba. "Hon wait lang may tatawagan Lang muna ako sandale.
Tumango na Lang ako kay Daichi, at ng hintay sakanya habang may kinakausap siya sa kanyang cellphone.
Maya-maya Lang ay bumalik na siya sa tabi ko at agad na hinila ako.
" Let's go hon. Kaylangan na natin mag honeymoon.
Bigla ko nahila Ang mga kamay ko Mula Kay Daichi.
"Nang Dahil sa ginawa ko. Napahinto si Daichi at tumingin sakin. Bigla nalang napahiwan Ang aking mga tingin Kay Daichi. Hindi ko kayang titigan Ang lalake na nasaharap ko na ngayon ay asawa ko na.
"Lumapit Sakin si Daichi at yumakap. Habang nakayakap siya sakin. May binulong sakin si Daichi.
"Hon Hindi Naman Kita pipilitin, Kung Hindi ka pa handa. Makakapag hintay Naman ako. Tumitig ako sa may Daichi Dahil sa mga sinabi n'ya bigla nawala Ang kaba sa aking dibdib.
"Siguro Naman hon maaari na tayong umalis.
" Okay Alis na Tayo.
Sumunod ako kay Daichi sa may sasakyan, ng makasakay na kame agad na N'ya pinatakbo ito papunta sa condo N'ya.
"Dahil kinabukasan Ang flight namen papunta ng korea. Doon naisipan ni Daichi na mag honeymoon.
"Nang makarating kame ni Daichi, lahat ng tao sa hallway ng condo, Kung saan nakatira si Daichi ay bumabati at ng palak-pakan saaming dalawa.
"Nang makasay kame ng elevator Niyakap ako ni Daichi Mula sa likuran ko.
" Sawakas kasal na Tayo hon. Wala ng lalake ang puwede na lumapit SA'yo.
Dahil isang Mali Lang Nila may paglalagyan Ang mga yun Sakin.
Hinampas ko Ang kamay N'ya na nasa biwang ko.
" Ano ba Daichi kala mo Naman meron talaga na lumalapit sakin. Hindi ko malaman dito sa lalake na ito. Kung bakit napaka seloso, kahit Wala Naman lalake ang lumalapit sakin. Ganon na Lang kung mag isip.
"Ah Basta hon makikilala mo din ako.
Alam ko na may tinatago Sakin si Daichi, hahayaan ko Ang sarili ko na makilala siya.
"Nang nasa tapat na kame ng condo ni Daichi, bigla akong napatili Dahil sa pag buhat Niya sakin.
" Daichi ibaba mo ako.
" Hon Diba Ang sabi nila pag bagong kasal Ang dalawang tao dapat binubuhat Ang bride papasok ng pintuan. KAYA bubuhatin kita hon.
Tinitigan ako ni Daichi at bigla akong nahiya sa sumunod na sinabi n'ya sa'kin.
"Wag mo ng pigilan Yan hon, Alam ko na kinikilig ka. Okay Lang Yan.
Hinampas ko si Daichi sa kanyang balikat Dahil sa mga sinabi Niya Lalo, akong nahiya.
"Dahan-dahan pumasok si Daichi sa loob ng condo, ng makapasok na kame isinara ni Daichi Ang pintuan kamit Ang kanyang paa. Nang maisara na N'ya ito dumerecho kame sa loob ng kuwarto N'ya.
Ibinaba ako ni Daichi ng dahan-dahan ng maibana na N'ya ako tumitig siya Sakin.
"Hon thank you.
" Daichi alam mo ba Kung ilang beses kana ng pasalamat sakin ngayon araw.
"Alam ko na maraming beses na hon. Masaya Lang ako Dahil pinakasalan mo ako. Kahit na arranged Marriage na. Ang nagyare satin.
Hindi ko Alam Daichi, Ang plano ko noon pakakasalan Kita para makuha ang mamanahin ko. Tinitigan ko si Daichi at sinabi ko na lahat, Ang gusto Kung sabihin sakanya.
Pero Hindi ko masasabi, Kung itong nararamdaman ko ba SA'yo ngayon ay katulad ng nararamdaman mo ngayon sakin.
"Hon Alam ko na darating Ang araw na masasabi mo sakin na Mahal mo na talaga ako hihintayin ko Ang araw na sabihin mo Sakin. Ang mga salitang gusto kong marinig mula sa mga labi mo.
Bigla na lang lumakas Ang kabog ng aking dibdib sa mga sinabi ni Daichi, nagulat ako ng bila nalang N'ya ako halitan sa aking labi.
"Nang Dahil sa kanyang ginawa bigla akong napakapit sa kanyang batok nararamdaman ko Ang paghihina ng aking mga tuhod, KAYA bago pa lumalim Ang aming halikan ako na ang kusang pumutol ng halik Niya sakin.
" Sige na Daichi mag ayos ka na ng sarili mo para makapag pahinga na Tayo. Agad Naman sumunod si Daichi sa sinabi ko. Nang makapasok si Daichi sa loob ng banyo ako Naman, ang ng isip kung paano ko Naman ngayon huhubarin. Ang aking wedding dress na suot-suot ko. Dahil sa nahihirapan ako sa suot-suot ko, ng hintay ako na matapos si Daichi sa loob ng banyo para siya na Ang mag bukas ng serep ng aking wedding dress.
"Narinig ko Ang pag patay ni Daichi sa tubig, nahihiya ako na pag patulong sakanya. Nang lumabas si Daichi sa loob ng banyo tumitig siya Sakin at may pagtataka sakanyang muka.
"Hon bakit Hindi ka pa ng bibihis?
" A-ano Kasi Daichi hindi ko maabot Yung seper ng suot kong dress. Okay ba na tulungan mo ako.
"Yun Lang ba hon, Sige wait tulungan Kita.
" Dahan-dahan lumapit Sakin si Daichi, ng makalapit siya Sakin agad N'ya ng punta sa may liguran ko. Para mabuksan Ang seper ng suot-suot kong dree.
- Writer
