Chapter 10: First
1536 Words
Austin's POV
"WHAT?!"
Travis and Mico shouted in chorus.
"Ang hina mo naman choi."
Mico said looking like he's the one who got rejected again.
"Talaga ba Mico? Eh yung nililigawan mo nga mag-iisang taon na hindi ka pa rin sinasagot."
Sagot ko at malakas na tumawa naman si Travis na akala mo naman ay successful rin sa love life.
"Asshole!"
Pikon na sabi ni Mico sabay bato ng unan sa tumatawang si Travis.
"Pero seryoso choi, sa tingin mo ba kaya pa? Eh mukhang ayaw na talaga ni Cy. Baka naman pinapahirapan mo lang siya pati sarili mo."
Tanong ni Travis.
"Even if I only have 1% chance of getting her back ilalaban ko pa rin yun."
Seryosong sagot ko habang malalim na nakatingin sa kawalan nang biglang magpalakpakan silang dalawa.
Seriously?
Kumuha ako ng dalawang unan at malakas na ibinato sa kanilang dalawa pero parang wala lang sa dalawa dahil nagtatawanan pa rin.
"Bakit ko ba kayo kaibigan?"
Puro kalokohan ang alam eh.
"Kasi gwapo ako tapos panget kayo ni Mico. Naawa ako sa inyo kaya sumama ako."
Kita mo yan, what he just said doesn't even make sense.
Mukhang wala namang maiaambag ang dalawang 'to sa problema ko kaya umakyat na lang ako sa taas at iniwan sila sa sala.
"Papi wait!"
Rinig ko pang sigaw ni Mico at muli nanamang nagtawanan ang dalawa kaya napailing-iling na lang ako at pumasok sa kwarto.
But to be fair and honest, both of them are smart, good-looking and successful especially in terms of business. Malaki ang influence ng mga pamilya nila just like me pero sadyang ganyan lang ata talaga kumilos yang mga yan when it's just the three of us.
We are called the three hot assholes back in college. First, because we are hot, and second because we are hot.
Naglakad ako papunta sa cabinet ni Cy, some of her stuff is still here including her perfume. Kinuha ko yun then I sprayed some on one of my pillows. Maybe I will look weird by doing this but I miss her and this is the only thing I can do to feel that she's home even though she's not home.
I lay down in bed and hug the pillow. With my eyes closed, I'm thinking that it's her.
"I love you."
Cy's POV
It's been two days simula nung huling pagkikita namin ni Austin at hanggang ngayon ay nahihirapan pa rin ang kompanya namin dahil sa mga pinaggagagawa niya, that means Austin is dead serious.
Sinabi ko na rin kay Renzo lahat ng nangyari at napag-usapan namin ni Austin but he just told me not to worry at malalagpasan rin daw namin lahat ng hindi magagandang nangyayari ngayon. I trust him, but it's so hard seeing him struggling because of me and I can't even do anything because I'm scared.
Kakarating ko lang sa trabaho at kasalukuyang nag-aantay sa elevator. Nang bumukas ito ay pumasok ako kaagad kasabay ang dalawang babae na employee rin sa kompanya.
I took my phone out from my bag and checked the schedule of the meetings today again. I was minding my business nang maagaw ng pinag-uusapan ng dalawang babae ang atensyon ko.
"Ilang araw na lang baka magsara na ang company dahil sa mga nangyayari."
One of the girls said.
"Hay naku! Ngayon pa nga lang ay maghahanap na ako agad ng trabaho sa iba para may reserba. Mahirap nang mawalan ng trabaho, may dalawa pa naman akong anak."
Sagot naman ng isa pang babae.
"Maghahanap na nga rin ako."
"Mabuti pa nga."
"Excuse me?"
Pag-agaw ko sa atensyon nila.
"Oh my gosh! Ms. Fernandez?!"
Gulat na sabi nilang dalawa. Mukhang hindi nila napansin na ako ang kasabay nila sa elevator.
"Pa... pasensya na po sa mga sinabi namin."
Nakayukong sabi ng isang babae.
"What's your name? Both of you."
Seryoso kong tanong.
"Katherin Palecio, Ms. Fernandez."
" Lyka Dalumpa, Ms. Fernandez."
Sagot nila.
Halata sa mga mukha nila ang takot na baka magsumbong ako kay Renzo.
"First, you should not gossip about our company, outside or not. The company hired you to work and not to talk bad about it."
"Sorry, Ms. Fernandez."
They both said in chorus.
"Second, I know that the company is having a hard time right now and that's why we need the support of each of you guys. The company has been good to many employees, I am hoping that the employees would do the same to the company, especially for Sir Friz."
"We understand, our apologies Ms. Fernandez."
"Good... but, what do you guys mean magsasara ang kompanya?"
"Um... kasi po..."
Nag-aalangang sabi ni Lyka at tumingin pa sa kasama niya.
"Go on, don't worry, you can tell me."
"Narinig po kasi namin kanina na may isa nanaman daw pong investor ang umalis sa atin at kapag may isa nanaman daw pong umalis ay baka hindi na kayanin ng kompanya."
Lyka continued at kasabay nun ay ang pagbukas ng elevator.
"Hmm, you may go now."
I smiled at nagmamadali na silang lumabas ng elevator.
"Thank you, Ms. Fernandez."
Sa muling pagsara ng elevator ay napaisip ako kung gaano na kalala ang sitwasyon ng kompanya. I don't really know everything because Renzo refused to tell me everytime I ask.
Nang makarating ako sa pinaka taas ay agad akong naglakad papasok sa office ni Renzo at naabutan ko siyang seryosong nagbabasa ng mga papers. Dati ay ako ang palaging nauuna sa kanya sa office pero ngayon ay siya na. He's working so hard that I'm not sure if he's still sleeping or eating well.
"Good morning Chairman Friz, can we talk?"
Pag-agaw ko sa atensyon niya.
"Oh, Good morning Ms. Fernandez."
Pagbati niya sakin.
"It will only take five minutes Sir."
Tumayo siya at lumapit sa akin.
"Sit down."
Umupo kami sa malaking sofa. Inalis niya ang salaming suot niya at nakangiti akong tiningnan.
"What is it?"
"Why are you not telling me?"
"Telling what?"
"What's really happening in the company."
Sagot ko at kaagad na nawala ang ngiti sa labi niya.
"I'm sorry"
He answered.
Napabuntong hininga ako, lumapit ako sa kanya at mahigpit siyang niyakap.
"I should be the one saying sorry, this is all because of me."
"This is all I need Cy, your warm hug."
Renzo said at naramdaman ko ang pagganti niya ng yakap.
We stayed like that for a minute pagkatapos ay muli ko siyang hinarap.
"Do you trust me?"
Tanong ko at tumango naman siya.
"Let me handle Austin on my own this time."
Renzo's company is just starting and I don't want it to fall down just because of me. The company is very precious to him and so he is to me.
"What? No."
Mabilis niyang sagot.
"But why? Ito nalang ang naiisip kong paraan."
Alam kong ito lang ang paraang gusto ni Austin para tuluyan niya nang tigilan si Renzo. He only wants me to go to him.
"I'm afraid that I might lose you."
Aww, my sweet guy.
"You won't, I promise."
I smiled.
I looked directly into his eyes and when he did the same, it locked at pagkalipas ng limang segundo ay parang naging magnet ang labi niya na kusa akong hinila palapit sa kanya upang ipagdikit ang mga labi namin.
This is our first kiss and I did the first move.
He's kissing me back, so soft and passionate.
"Renzo I... hmm..."
Sandali akong tumigil upang magsalita pero hindi ko rin natuloy nang bigla niya akong ihiga sa sofa at muling hinalikan.
I want to complain but I can't because I like what he's doing to me.
Ipinulupot ko ang mga kamay ko sa balikat niya to deepen the kiss. Nagsimula nang uminit ang katawan ko at dumadag pa dun ang pakiramdam ng init ng mga kamay niyang nakahawak at humahaplos sa bewang ko.
"Hmm."
I softly moaned nang maramdaman ko ang kamay niya sa ilalim ng blouse na suot ko. I softly pushed him away, not to stop him but to move on top of him.
I saw his eyes widened nang umupo ako sa mga binti niya pressing myself against his masculine body. Habang diretsong nakatingin sa kanya ay isa-isa kong inalis ang pagkakabotones ng blouse na suot ko pagkatapos nun ay siya na mismo ang tuluyang naghubad sa akin dahilan para maging puting sando na lamang ang suot ko.
I looked at him once again and we both smiled. He sat down while I'm still on top of him and started kissing my shoulder.
It's killing me softly.
I'm not doing anything but feeling his lips on my skin with my eyes closed.
"Oh, Renzo. What are we doing?"
Habol hiningang tanong ko.
"It surely didn't take only five minutes."
He chuckled.
I told him earlier that I would only take five minutes of his time.
"Stop teasing me."
"Tell me what you want me to do Cy."
Hindi ko na rin alam. Hindi na ako makapag-isip ng maayos.
Renzo removed his top kaya inalis ko na rin ang puting sando na suot ko.
Bawat haplos at halik ay para bang may kasamang kuryente. We let our emotions completely take over our bodies and after that we just found ourselves making out inside his office.
- Writer
