Chapter 47

2254 Words

Camela Medyo tinanghali na ako ng gising kasi napuyat nga ako sa pag uusap namin ng kababata ko na si Matthew kagabi. Hindi ko na nga namalayan ang oras kung hindi lang bumigay na talaga ang mga mata namin ay baka hanggang ngayon magkausap pa rin kami nito. Huwag kayong ano dyan ha. Sinulit lang namin ang matagal na hindi nagka usap nito. Tsaka Wala akong ginawang masama. Nag usap lang kami ng kababata ko na matagal ng nawala. Usap lang yun kamustahan na inabot ng madaling araw. Agad ko naman kinuha ang aking phone upang e check kung may mga important messages ako. Pero so far galing kay Lauren lang naman ang message at nag good morning ito na ne reply ko rin ng ganun. Pero nagsabi na rin tuloy ako dito na huwag na huwag akong istorbohin nito at marami akong gagawin maging productive

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD