Chapter 5
1033 Words
Chapter 5
"It's nice seeing you again brother." Placing his hands inside the pocket of his jeans. Tiningnan sila ng kapatid ni Domenico ng mapait "Mukhang wala ka naman na pinagbago. Your still Daddy's lapdog."
"At mukhang wala ka din namang pinagbago Domenio. Still an arrogant fcker." Galit na tugon ni Enzo. Ramdam na ramdam niya ang galit na naguumapaw dito. Eyes balled into fist and jaw crunching in anger, Enzo is definitely pissed.
"Tsk tsk tsk that's not how you talk in front of a woman little brother." Domenico said while shaking his head. Crossing his arms matalim nitong tiningnan ang kapatid na si Enzo na nagtataas baba ang dibdib sa galit.
Hindi ko naman maiwasang tingnan ang nakangising mukha ni Domenico. Little brother niya si Enzo? Paano nangyari iyon? Wala naman sinabi sa akin si Enzo na may kuya siya. Ang pagkakaalam ko siya ang panganay.
Nahuli siya nito na gulong gulong ang mukha. Shaking his head, he smirked at Enzo's direction. "Really lil bro? Hindi mo sinabi sa girlfriend mo that you have an older brother?"
"Hindi ka naman kasi worth it para kailangan niyang malaman." Enzo cooly replied "Besides sino ka nga naman talaga? Your just father's illegitimate child."
Nagdilim ang buong mata ni Domenico at kasing bilis ng kiglat itinulak siya sa gilid ni Enzo ng biglang suntukin ito ni Domenico.
"Enzo!" Sigaw niya ng makitang duguan ang labi nito. Hindi na siya nakalapit pa dito ng simulan na nitong sipain si Domenico. Mabilis naman na nakailag si Domenico pero hindi nito nakita ang paparating na suntok. Instantly, Domenico fell on the sandy beach and Enzo was on top giving blows.
"Enzo! Please tumigil kayo!" Pagmamakaawa niya ng hindi humihinto ang dalawa sa pakikipagsuntukan. Nakakaattract na sila ng crowd but both men didn't seem to care.
Both men fought on the sandy beach, parehas magaling sa pakikipaglaban at parehas ayaw matalo. Wala siyang magawa kundi ang sumigaw ng tulong para awatin ang dalawa. Nasasaktan siya. Nasasaktan siya habang nakikitang natatamaan ng suntok o sipa ang nobyo. Kaya naman laking pasasalamat niya ng dumating ang security team ng resort. Mabalis naman naaawat ang dalawa.
"This isn't the end of this Lorenzo!" Domenico spat habang malakas na kinukugos ito ng dalawang securitt "Pagbabayaran mo lahat ng kasalanan na ginawa mo sa akin at ng mama ko."
Breathing harshly, pinunasan ni Enzo ang bibig nito. "Wala kaming kasalanan sayo at ng mama mo Domenico. Your the one who put the blame on us!"
"Liar! Lahat kayo ng mga kapatid mo mga mang-aagaw" Galit na galit ni Domenico na tugon. Marahas nitong inalis ang mga kamay na nakapulupot sa braso nito. "Mark my words Lorenzo lahat ng dapat sakin mapapasakin din. At kapag nangyari yun ipaparamdam ko sayo ang mawalan ng lahat lahat sa buhay."
Nang may finalidad sa boses nito, naglakad na ito papalayo sa kanila. Sabay ng pag-alis ni Domenico ay ang pag-alis ng nga tsismosa sa tabing dagat.
Heaving out a breath, she walked towards the stiff form of Enzo. Nakatingin lang to sa direksyon kung saan umalis si Domenico. Resting her head on his backside, she hugged him from behind. Enzo glady welcomed thecomfort she can give him.
Nang maramdaman niya na humupa na ang galit nito, ipinaharap niya sa kanya si Enzo at nabigla siya sa mga galos sa mukha nito. Cupping his cheek, she traced the dried up blood on his head.
"Sir baka po gusto niyo mabigyan ng paunang lunas iyang mga sugat niyo." Sabi ng isa sa mga staff na umawat sa kanila.
"Kahit hindi na ho. Maglalakad lakad lang muna ako." Sabi ni Enzo na nakatitig lang sa kanya.
Frowning,"Pero Enzo---"hindi ko na natapos ang aking sasabihin ng magsalita ito.
"Just leave me be Althea." sabi nito sa kanya "I want to be alone for a while."
Inalis nito ang mga kamay niya sa pisngi nito at maglalakad na sana sa kabilang direksyon ng hapitin niya ang kamay nito dahilan para huminto ito sa paglalakad. Facing him she said,"No Enzo!"
"Althea---"galit nitong bulyaw
"Here me out first."Madiin niyang pagsabi "You can push me away mamaya pero hinding hindi mo ko mapapaalis hanggat hindi nagagamot ang mga sugat sa katawan mo."
"Althea don't---"pangungusap nito sa kanya but she shook her head.
"Be difficult?" Patapos niyang sagot. Tinaasan niya ito ng kilay. "Well I'm a difficult woman Enzo. Kaya hangga't di ka nagagamot hinding-hindi kita tatantanan. Kaya if I were you magpapagamot ako. So what will it be?"
Enzo shook his head sa stubborness ni Althea. Kitang kita niya na totoohin nito ang sinabi na kukulitin siya hangga't di siya magpapagamot.
Damn stubborn chick.
Kaya naman napa-oo nalanb siya dahilan para tumalon talon ito sa saya. Taking his hand, Althea and the staff kead him to the infirmary.
During the way hindi niya maiwasan na mapangisi sa stubborness ni Althea. Damn she's fiesty as hell! Hindi lang iyon, ang sexy din nitong magalit. With her flushed face and stern expression he badly wanted to kiss her. But the events from earlier stopped him.
Nawala siya sa pagmumuni-muni ng makarating sila sa infirmary at madaling inasikaso ng nurse.
All throughout ng pagbabandage sa kanya, hind niya maiwasan na sulyapan si Althea. Manghang mangha siya sa babae dahil imbes na hayaan siya sa kagustuhan na mapagisa nakidiskusyon pa to sa kanya para magamot siya. Mas inisip pa nito ang kapakanan niya. Everytime din na napapasigaw siya sa sakit andito kaagad ito nagtatanong kung saan ang masakit at kung ano pwede niya magawa para mabawasan ito.
Damn he loves her!
Yes he finally admitted it. Alam naman niya na masyado pang mabilis but he'd been in love with Althea for 4 years now. Kaya naman ng mas makilala pa niya to mas lalo siya nahuhulog dito.
Pero alam niya na kailangan niya pa maghintay ng konti pang panahon. Masyado pang mabilis ito sa parte ni Althea kaya handa siyang maghintay. Ang ikinakatakutan niya lang ay kung malaman nito ang mga sekreto na pilit niyang tinatago. Meeting Domenica again was a proof na hindi niya kayang takasan ang naraan. He just hopes na sana kapag minahal na siya ni Althea hindi siya nito iiwan.
Accept him flaws and everything.
- Writer
