"Being secretly in love with someone is the hardest feeling. You get hurt, you get jealous, you cry and you get broken…but the saddest part is he/she doesn’t know about it."
Rogelio Pov
Una kong nakita si Ashlee noong nag-aaral palang ako sa university. Graduating na ako sa kursong Business Management at siya naman ay nasa unang taon palang ng kolehiyo. Inagaw na niya anv attention ko noon pa man. Laging siya ang pambato ng classroom nila sa mga pageant dahil hindi lang ganda ang meron siya kundi matalino at madiskarte din ito.
Hindi pwedeng dumaan ang isang araw na hindi ko ito nakikita kaya gumawa din ako ng paraan para magkakilala kami ng maayos. Dahil may line din pala ako dito... Let me introduce myself first.
I am Rogelio Ordinario Tan, ang nag-iisang anak ni Mercy at Roger Tan. My parents doesn't want popularity... They are rich but they doesn't want to show their wealth... simple lang kung titignan ng iba... pero hindi nila alam na napapabilang ang magulang ko sa hanay ng mga millionaire. My dad is a businessman. Tanging ang mga mayayamang tao lang ang nakakaalam kung anong estado ng buhay mayron kami. Even my parents friends doesn't know their background... They keep their identity very well. The reason??? it's because, ayaw nila ng magulo. Normal life lang okey na sila. Simple as that.
Kakatapos ko palang ng high school nong nagdesisyon ang magulang kong sa Pangasinan na kami manirahan. Hindi naman kami nahirapang mag-adjust dahil nga sanay kami sa simpleng buhay. Bahay eskwelahan lang ako. Nakafocus kasi ako sa pag-aaral ko... kaya naman nong may babaeng umagaw ng attention ko ay ginawa ko ang lahat para mapalapit sa kanya. Pero tadhana na ang mismong naglapit sa amin...
Dahil sa mahilig siya sa mga pageant kailangan ko ding magdisguise... I watch online tutorial on how to do the girly thing... First step ko na iyon para maging makeup artist niya... Funny but for me worth it dahil makakasama ko siya ng hindi siya naiilang. And viola! ako nga ang naging paborito niyang tagaayos niya...
"Huwag kayong lalapit... Sasapatusin ko kayo..." isang boses ang narinig ko sa di kalayuan... Nasiraan kasi ako ng sasakyan that time so wala akong choice kundi magpalipas ng gabi sa gitna ng kalsada...
"Miss paisa naman oh, ilang araw na kaming tigang. Siguradong masarap ka..." anang boses ng isang lalaki.
"Sisigaw ako, huwag kayong lalapit." natatakot paring sigaw ng isang babae... Pakiramdam ko kilala ko ang boses na yon kaya nagmasid ako sa paligid..
"Walang tutulong saiyo dito miss... Gabi na at walang gaanong dumadaang sasakyan dito..." humahalakhak na wika ng lalaki. Parang wala ang mga ito sa katinuan. Tumakbo ito pero dahil madilim ang kinaroroonan nila ay natisod ito...
"Madami ka bang naging costumer ngayon? Sa seksi mong yan, siguradong pinag-aagawan ka ng mga kalalakihan." halakhak din ng isa pa. Naaninag ko ang mukha nito at hindi nga ako nagkamali... It's her...
Bumalik ako sa loob ng aking sasakyan... may dala ako laging baril dahil sabi ng papa kailangan ko ng proteksyon... Kinuha ko ito... Narinig ko ang sigaw niya. Nagdilim ang paningin ko nong nakita kong pilit siyang hinahalikan ng isang lalaki habang ang isa ay mukhang hahawakan ang kanyang hinaharap... Ikinasa ko ang hawak ko.
"Maliit ito pero kaya nitong butasin ang bungo mo..." tutok ko sa ulo ng lalaki. Nagulat naman ang mga ito.
"At sino ka namang lalaki ka!" angal ng isa.
"Bitawan niyo siya oh ito ang sasagot sa tanong mo.?" kwinelyuhan ko ang lalaking isa at dahan-dahan kong itinutok sa isang manyakis ang dulo ng baril na hawak ko. Nahintakutan ito kaya napaupo ng wala sa oras.
"Mga gago kayo..." nagulat ako sa ginawa ng dalaga. Hinubad niya ang suot niyang sandal na may 5 inches ata ang haba ng takong saka inihampas sa ulo ng isang lalaki... Hindi pa ito nakontento ay isinunid din niya ang isang pilit humahalij sa kanya...
"Ikaw na manyakol ka... Salut ka sa lipunan..." hindi ko napaghandaan ang sunod niyang ginawa dahil sa mismong bayag nito tumama ang takong ng sandal niya... Napaigik ito... at namilipit sa sakit..
"Mga hangal kayo... hindi pa dumarating ang babasag sa babasagin kong p********e uunahan niyo na!"
"Hoy for your information, hindi ako babaeng kaladkarin... VIRGIN PA AKO MGA GAGO!" tinadyakan din niya ang bayag ng isa. Napakabayolente pala niya... Naamaze naman ako dun.
"Pasensya ka na miss... Hindi namin sinasadya... " dumadaing ang dalawa sa sakit. Hindi ko alam kunh matatawa ako or maaawa sa kanila pero deserve nila yon...
Simula non mas naging malapit na kami sa isa't-isa. Lagi ako sa bahay nila, hanggang sa ipakilala din niya anh kaibigan nitong Camille...
Ang tahimik kong buhay ay nagkaroon ng kulay.
"Ash, pwede ba kitang ipakilala bilang gf ko sa magulang ko?" graduate na ako that time... halos isang taon na din kaming magkakakilala.
"Hala bakla, sigurado ka?" tanong niya.
"Oo Ash, hindi kasi nila alam na bakla ako... and ikaw lang ang alam kong makakapagkumbinsi sa kanila na lalaki nga ako. May maipakilala lang akong girlfriend ko." pumayag naman ito... Halos araw-araw ay magkasama kami... minsan sa bahay na siya natutulog... 2nd year college na din siya.
"Bakla matulog na tayo..." sabi niya sa akin. May sinalihan itong pageant na suportado naman ng magulang ko. At kadalasan sa bahay siya natutulog kapag ganong ginagabi siya.
"Sige Ash tulog na tayo." God knows kung gaanong pagtitimpi ang ginagawa ko para hindi ko tuluyang makalimutan na bakla ako sa paningin niya.
"Bakla gahasain kaya kita para maging lalaki ka. May pag-asa pa kaya?" tanong na lagi niyang inuulit-ulit... I really want to tell her that I am a boy pero natatakot akong baka layuan niya ako.
"Bakla, hoy... Matutulog ka na...? Kiss ko?" ugaling nakasanayan na niya ang magpahalik. I am a man for God sake at torture sa akin ito... She is my first love but I can't tell her the truth...
"Nakakadiri ka Ash... Matulog ka na nga..." ang lagi ko namang sagot sa kanya...
Same bed, same blanket... wearing only a nighties... without any undergarments inside, except underwear... She will hug you... at minsan gagawin ka pang unan... Bilib na ako sa self control ko... Hirap na hirap na akong magtago pero hindi ko naman magawang magpakatotoo sa kanya. Kaya madalas lumilipat ako ng kwarto kapag tulog na siya...
Lumipas ang mahigit dalawang taon... and now graduating na siya... Hindi ako kailanman natakot sa tanang buhay ko dahil nasa tabi ko lang siya... but now that Hammer came... I got nervous... Ang lalaking may mahal na iba pero bulgaran niyang sinasabing gusto niya... Ang lalaking harap-harapan niyang pinaparamdam na may gusto siya... Lahat naman ng ginagawa niya dito ay ginawa na niya sa akin but f**k I'm jealous... Paano ko ba itatama ang kasinungalingan ko sa kanya? Paano ko sasabihing hindi ako bakla? Paano ko sasabihing hindi lang basta ordinaryong pamilya ako galing...? Paano kung lalayuan niya ako?
Fuck anong ginawa ko??? Ganun na ba ako kaduwag??? Pero may problema pa ang pamilya ko... And they need me... Paano na siya?
"Iho, if you want to stay, we will not force you to come with us." sabi ni mama.
"No, mama I'm coming... I am just thinking about Ashlee. She doesn't know anything about me..." malungkot kong saad.
"You can take her iho... And I know she can understand you... " saad pa niya.
"You don't understand Ma." wika ko.
"Matulog ka na muna... Kausapin mo nalang siya bukas. Tapos na ang OJT niya ngayon di ba?" tumango ako.
"Don't worry about your papa... He is in good hands. Daplis lang ang tama niya. But we need to leave immediately son..." paalala pa niya...
Yes you read it right... Kailangan naming umalis hindi para magtago kundi para ayusin ang gulo between Tan and Gokongwei... My father is a half chinese, half filipino... Nagkaroon ng misunderstanding between my father and Mr. Gokongwei na siyang dahilan kung bakit nabaril sa balikat ng body guard nila si papa. And I as their son, I need to be there for them... And my grandfather wants me to inherit their wealth in China so I need to go there for clarification na hindi ko tatanggapin ang manang ibibigay sa akin.
In China there are rumors na mas pinapahalagahan nila ang lalaki kesa babaeng anak so for them I am their gem...
"Iho don't think to much. Babalik din naman tayo."
"I'm sorry Ma. I can't help my self not to worry about everything. And I am afraid na baka pag balik ko wala na ang Ashlee na mahal ko." sounds corny but what should I do... I am just telling the truth...
"Rogelio anak. Kung mahal ka ng isang tao, nasa malayo ka man, ikaw at ikaw parin ang pipiliin niya Just like your Papa..." tinignan ko ito...
"I'm sorry Ma..." yakap ko sa kanya.
Against ang grandparents ko sa relasyon ni mama at papa. Kaya noong pinaalis siya ng magulang niya ay pinili nilang umuwi nalang dito sa pinas. Saka lang siya natanggap ng mga ito nong ipinanganak na niya ako.
"It's okey anak... see! Lahat ng isinakripisyo ng papa mo ay nagbunga... Ganyan din kayo ni Ashlee."
Sana nga... pero walang kami... Kaya ako takot na takot... dahil baka pagbalik ko, nakalimutan na niya ako...
**********************
Virgorian10 at your service...
Dear readers... Alam ko po na may mga pagkukulang ako lalo na ang daily updates ng kwentong ito... Ofw po kasi ako, and hindi ko pa po kayang balansehin ang oras ko. Our time is different... but still I am trying to do my best to fill my responsibility. So I hope po maintindihan niyo ako... and also sometimes nagkakaproblema ang stary writing...
Well, I don't know why I am explaining... Pero pasensya na po talaga... Kapag may maluwag po akong oras pipilitin ko pong gumawa ng plots sa abot ng aking makakaya... Maraming salamat po and God bless you all...