TRIXIE’s POV
“Bumalik ka pa.” I stared at his handsome face but cold demeanor. I was hurt by what he said. Hindi ko siya masisisi. Nagising siya na wala ako sa tabi niya. Medyo natagalan kasi ako ng ilang araw sa Montero. Inayos ko rin ang mga ari-arian ng pamilya ka roon.
Sobrang saya ko pa naman nang salubungin ako ng Mommy niya para sabihing nagising na siya mula sa coma pero ito ang sumalubong sa akin. I know that I deserve this treatment from him but what I did not expect was the intense pain I felt in my heart. Napahawak ako sa puson ko. Inside of it is the proof of the love we have for each other. The hormones of this pregnancy was making me so emotional that I wanted to cry. Miss na miss ko na siya pero kung ito ang isasalubong niya sa akin, mas mabuti pa sigurong umalis na muna
