CHAPTER 103 (Daniel)

1562 Words

INIS na naibato ko ang telepono ng malamang hindi pa rin nila nahahanap ang nobya ko. Limang buwan na ang nakalilipas pero 'di ko pa rin malaman kung saan ito pumunta! Bigla akong napatingala. Napakurap-kurap ng humapdi ang mga mata ko. Nahirapan din akong lumunok. Paano mo ito nagawa, baby? Hinayaan kong lumandas ang luhang kanina ko pa pinipigilan. Bigla akong napayuko, suminghot at tumiim-bagang. Bigla-bigla na lang ang panlalamig nito sa 'kin. Lagi nitong idinadahilan, wala itong gana at masama ang pakiramdam nito. Napansin ko rin ang pagiging mainitin ng ulo nito. Akala ko nga, nagdadalawang tao na ito pero lumipas pa ang ilang Linggo na wala namang pagbabago sa tiyan nito. At simula ng panlalamig nito, ang biglaang pagbabago nito, 'di na rin ito nagpapahawak ng matagal sa 'k

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD