SARAH
IYAK lang ako nang iyak habang papunta ng terminal papuntang Aurora. Nagpasya akong bumalik sa Baler. Ni wala akong dalang gamit dahil biglaan ang pagpunta ko doon. Ang tanging dala ko lamang ay ang pitaka ko at ang cell phone.
Kinuha ko ang cell phone sa bulsa ng pantalon ko at tinawagan si Kevin. Nahihiya man ako kakapalan ko na lang ang mukha ko. Mananatili muna ako pansamantala sa hacienda ni Lucas. Kapag nakahanap na ako ng trabaho hahanap na lang ako ng matitirhan ko kahit maliit na tutuluyan.
“Hello, Sarah, napatawag ka?” tanong kaagad ni Kevin nang sagutin niya ang tawag ko. Hindi ko mapigilang umiyak.
“Umiiyak ka ba, Sarah?” tanong niya sa akin. Obvious ba? Mukha ba akong tumatawa?
“Hindi ako umiiyak tumatawa kaya ako,” sabi ko sabay singa sa dala kong panyo.
“Sabi k
