CHAPTER 37
—REIZ'S POV— Nagising ako nang maramdaman ang pagtama ng sinag ng araw sa balat ko. Agad kong kinusot-kusot ang mga mata ko at pilit na inaalala ang nangyari kahapon. Hindi ko maalalang umuwi ako kahapon. At anong nangya—Napabalikwas ako sa pagkakahiga nang mapagtantong hindi ito ang kwarto ko. I let my eyes roamed around the room, only to see a white ceiling. A wall clock hanged on the wall just right in front of my bed. A small white table, one stool and a mini-sized couch on my right side. On my left side is quite a wide and open window. Natigil ako sa pagmumuni nang bumukas ang pinto at iniluwa nito ang isang babaeng nurse. Bitbit ang kaniyang chart card, lumapit siyang nakangiti sa akin. "Good morning. How's your feeling, Sir?" masiglang bati niya saka nilapag ang chart na ha
- Writer
