CHAPTER 43

1013 Words

JANE POV Nang idilat ko muli ang aking mga mata, nasa isang silid na ako na puro puti lang ang nakikita. Hindi ko alam, buhay pa ba ako sa mga sandaling ito? Samantala, habang naguguluhan ako sa mga nangyayari, bigla ko na lamang narinig na nagbukas ang pintuan. Marahil ay mayroong pumasok na mga tao sa loob at indikasyon ito na buhay pa nga ako. "Doc? Kamusta na po ang pasyente?" sa boses pa lang, alam na alam ko na kung sino ang nagtatanong. Si Mr. Charles ito, alam ko na siya ang nag mamay ari ng boses na ito at wala nang iba pa! "Okay na naman ang lagay ng pasyente sa ngayon. Maswerte siya at hindi siya gaanong napuruhan sa pagkakabangga. And it was a good thing na nasa likod siya. As per the other patient, or yung driver, I am sorry pero malakas ang pagkakaimpak sa kanya. Hima

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD