"Habulin niyo!"
Narinig kong sigaw ni Jonard kahit medyo may kalayuan na kami sa mansiyon.
Tumakbo ako nang tumakbo habang nakahawak ang isang kamay sa tiyan ko at ang isa naman ay panay punas sa mga mata kong walang tigil sa pagluha. Wala ako ibang naiisip kundi ang mama ko. Gusto ko umuwi sa amin, gusto ko puntahan ang mama ko, ayoko isiping wala na si mama, ayoko!, tuloy tuloy ang daloy ng mga luha ko sa aking mata habang tuloy lang din ang aking pagtakbo kasama si tatay Emil.
Umikot kami ni tatay Emil sa kabilang kanto para makapagtago dahil kanina halos makita na kami kakatakbo sa kalsada.
"Nakalagpas na sila tara tara hindi tayo pwede magtagal" utos nito sa akin.
Muling kami tumakbo ni tatay Emil kung saan saan na kami napalusot para lang hindi kami masundan. Halos pagod na pag
