Cierra's Maureen's POV
Hindi ko alam kung ano ba ang unang matatapos. Kung ang pag-uusapan ba namin ni sir Francoise o ang puso ko ngayon na sobrang bilis ng t***k. Hindi ako makakibo habang nakaupo ako sa kama habang nakatingin sa labas ng veranda.
Pero may isang tao na kanina pa nakatingin sa akin na nakasandal sa pader. Kanina pa kami nagpapakiramdaman at hindi pa rin siya nagsasalita simula ng makabalik siya dito. Mas lalo rin naman ako na walang balak na kibuin siya. Pagtapos niyang aminin sa akin na mahal niya ko. At ang pagmamahal niya hindi lang bilang professor ko. Mas malala pa do'n.
"Tumawag ang papa mo," pagbabasag niya sa katahimikan na sampung minuto na yatang namumutawi. "Hindi raw sila makakapunta rito. Masyadong marupok ang kalsada at madulas. Kahit na may kapit siya
