JUSTIN ARCEO
“Wow! You did fix it, thank you Tito Justin!” Jazz was smiling so brightly when I was able to fix his toy. Malawak ang ngiti nito na hindi ko maiwasang mahawa sa kasayahan niya. I don’t understand why I felt so happy just seeing him happy. Kanina nung lumabas siya habang nag-uusap kami ni Alex ay hindi ko maiwasang pagmasdan ang mukha niya. Kuha niya ang ngiti ni Alex. Pero nang nagsimula siyang magmaktol at makungkot dahil sa nasira niyang laruan ay nakaramdam ako ng lungkot at sakit. Alam kong hindi iyon awa, pero hindi ko mapangalanan. Basta ang sigurado ako ay ayokong makitang malungkot siya. Funny because I shouldn’t be feeling this way to the child of the woman I love with another man. Pero hindi ko alam. Basta, gusto kong mapasaya siya. Kaya kahit alam kong hindi kumpo
