EY Chapter 6
"Okay ka lang ba talaga, anak?" si nanay na nakuha ang aking atensyon at nawala sandali ang aking pag-iisip sa De Costales na nagligtas sa akin sa talon. "A-Ayos lang po ako, 'nay. Huwag na po kayong mag-alala." Sa tingin ay parang binabasa ng nanay kung nagsasabi ba ako ng totoo sa kaniya. Salubong ang kaniyang mga kilay. "Sigurado ka anak, ha?" nahimigan ko naman ang pag-aalala sa boses ng tatay. Magkatabi silang dalawa na nakatayo sa may gilid malapit sa pinto ng aking silid. Nakahawak ang tatay sa braso ng nanay na parang sinusuportahan ito. "Opo, huwag na po kayong mag-alala. Totoo po na maayos na ang pakiramdam ko," ngumiti ako upang makumbinsi sila. Hay, kauuwi ko lang at ito pinag-alala ko na sila kaagad. Nagkatinginan ang aking mga magulang at narinig ko ang pagbuntong hining
- Writer
