NINONG'S FORBIDDEN SUGAR BABY

THE LASt, I LOVE YOU

"Finally..feel at home, MIKAYLa." Liam gestures to her at the entrance of the Mendoza's mansion in Mandaluyong.

"Welcome home, Mr. Mendoza, sir.." Bruno the butler stood in front of them, kasama ang Isa pa nilang pinagkatiwalaan na kasambahay sa mansion, si Aling Lita.

"Oh Mang Bruno, kumusta na kayo?" Liam tapped Bruno's back. Matagal ng nanilbihan si Bruno sa pamilya nina Liam Mendoza.

Alam niyang mabait na bata si Liam, bagama't madalas itong hinahabol ng mga babae because, well , Liam Mendoza is a good catch.

Alam din ni Bruno na may girlfriend na ito. So, anong ginagawa ng dalagitang ito sa mansion?

Inistima ni Bruno ang dalagita na kasama ni Liam. Sophisticated, pretty but still a child..

"Mang Bruno.." Liam snapped his fingers in front of the butler. Liam chuckled, " You know what, bago ka pa mag-isip ng masama...hmn, meet Mikayla Mendez, my best friend's daughter and my inaanak."

"Uhm..of course, hello Miss MIKAYLa.." nahihiya si Bruno sa Kaniyang iniisip.

" Mikayla, si Mang Bruno, pwede mong sabihin sa KANIYA anuman ang pangangailan mo, kapag wla ako, okay.. at si Aling Lita, dahil babae siya, pwedeng pwede na sabihin sa kaniya ang Iyong mga kailangAn. Aling Lita, inaanak ko po, si MIKAYLa Mendez. Dito na po siya titira, simula ngayon." mahabang paliwanag ni Liam.

" Opo sir,.. welcome po, Miss Mikayla.." nakangiting sabi ni Aling Lita. " Akina itong bagahe mo. "

"SALAMAT po. Mang Bruno, Aling Lita.." tipid na sabi ni Mikayla.

"Naihanda na po ba ninyo ang silid ni MIKAYLa, Aling Lita?"

"Opo, sir Liam." Saad ni Aling Lita.

" Sumunod ka sa akin, Miss MIKAYLa, siguro napagod kayo sa byahe."

"Ikaw na po ang bahala Kay Mikayla Aling Lita ha.. Mikay--tatawagin ka na lang sa oras ng hapunan." nakangiting sabi ni Liam.

"Maraming salamat Mr Liam.." pormal na wika ni Miss MIKAYLa. " Mang Bruno was astonished, this preteen seems to have respected and looked up at Mr Liam. The way, she speak and looked up at Mr Liam-- defines so much respect and dignity.

Tumango si Liam, " Kapag hindi na ako busy-ako na ang sasama sa iyong house tour dito,." nakangiting saad ng ninong." For the meantime, may aasikasuhin muna ako sa opisina ko."

"Opo, Mr Liam." tumalikod na si MIKAYLa , sumunod Kay Aling Lita sa second floor ng mansion.

Hindi naman malayo ang kinalakhan na tirahan ni MIKAYLa sa tahahan nila Liam, sa isip pa ng dalagita. Ang manor at mansion ay parehong malaking istraktura na bahay.

Ang pagkakaiba nga lang ay ang mansion ay mayroong moderno na disenyo, malaki, at may magarang interior. Mayroong mga advanced na teknolihiya at luxury features.

Ang manor house kung saan lumaki si MIKAYLa ay mayroong tradisyunal o klasikong disenyo na madalas nagpapakita ng makasaysayang arkitektura.

Ang mansion at manor ay parehong pang-mayaman, itinatayo para sa mga mayayaman na tao at kanilang pribadong tahahan. Excited si MIKAYLa sa sinasabi na house tour ng kaniyang ninong.

"Ito ang iyong silid Miss MIKAYLa, may sarili ka ring walk in closets and en suite bathroom." nakangiting wika ng katulong. " Maraming salamat, Aling Lita."

"Gusto mo bang tulungan kita na i-arrange ang mga damit mo at mga sapatos? "Napansin ni Aling Lita na maraming maleta na dala si MIKAYLa. OBVIOUSLY, mula rin sa pamilya ng mayayamang angkan sa Cebu itong bata na ito.

"Huwag na po, kaya ko na po.." tipid ang ngiti na sabi ni MIKAYLa.

Halata naman sa kaniyang kilos na elegante, maging ang kaniyang pananalita. Bagama't, makikita na pilit ang kasiyahan na ipinakita ng dalagita. Hindi naman siguro nakapagtataka sa isip pa ni Lita. Alam kasi nila na pumunta ng Cebu ang kanilang amo dahil sa best friend nitong namatay.

Kawawa naman pala ang batang ito. Malungkot at nag-iisa. Siguro wala itong ibang kamag-anak kaya sumama na lamang sa kaniyang Ninong. Winaksi ni Aling Lita ang kaniyang isipan tungkol sa bata.

"'Well, Miss MIKAYLa, maiwan na kita rito, babalikan na lang kita mamaya para sa hapunan.." ngumiti ito na iniwan ang inaanak ng amo.

"Siya nga pala.." muli siyang humarap Kay Mikayla. "Ito, miss Mikayla.." lumapit si Aling Lita sa dingding. " I Press o mag push ka lang sa button na ito kung may gusto Kang kailangan, darating ako, o sinuman na katulong dito sa mansion. Hayaan mo, makilala mo sila mamaya. Sige na maiwan na kita.."

Nang umalis na si Aling Lita ay agad na patihaya na nahiga si MIKAYLa sa kama. Kasing lambot rin ng kama Niya sa manor house.

Pinikit ni MIKAYLa ang kaniyang mata and she is spreading her arms on the bed. This is my home now...

Agad na nangilid ang luha sa mga mata ni MIKAYLa. Kamakailan lang ay masaya silang nakipaglaro sa isat-isa, siya ang kaniyang Mama Annie at ang kaniyang Papa Warren. Yes, kahit twelve years old na siya ay masaya itong nakipaghabulan sa beach.

Puno ng pagmamahalan, puno ng inspirasyon, sa piling ng kaniyang mga magulang.

Throwback...

" Huli ka!" hinapit ng ama ang beywang ng anak Pero dahil may kabigatan na at dalagita na si Mikayla ay kapwa sila gumulong sa buhangin. Hindi naman maitatago ang malakas na tawa ng ina habang kinukuhanan niya ng video ang mag-ama. Yes, ganoon sila kasaya ng araw na iyon, dalawang araw bago ang aksidenti.

"Papa, gusto Kong sumama sa Inyo ni mama sa byahe sa makalawa." sabay na umiling ang kaniyang mga magulang.

"No.." mahinang sabi ni Annie habang pinahid ang table napkin sa kaniyang bibig.

Nang magsawa na sila sa paglalaro sa dalampasigan at swimming ay nag lunch naman sila sa Hotel ng bohol. Siyempre the Paradise Hotel na pag-aari ng pamilya.

"Why not?"

May klasi ka anak. Kaya nga tayo nandito ngayon sa Bohol dahil weekend."

"Ay okay lang po na absent ako. Nakalimutan naman po ninyo na matalino ako.." ngumiti ang kaniyang parents.

"Hmn, yabang nito ah--lumakas ang hangin sa beach anak.." tumawa ang kaniyang Papa.

"Papa nanam, you know that I'm telling the truth..." Mikayla grinned. " Pasensya ka na, hindi ako nagsisinungaling.." seryoso na sabi ni Mikayla. Bagama't hindi siya palalo, hindi rin naman maitatago na matalino talaga siya. Like parents like child.

Marami ang naiinggit Kay MIKAYLa dahil sagana at mabiyaya sa lahat ng bagay. Isinilang na mayaman, matangkad, maganda- bagama't hindi pa masyadong lumabas ang kagandahan dahil sa nag-aagaw pa ang kaniyang kabataan at pagiging dalaginding... ay nakitaan na ng likas na kagandahan si Mikayla.

Kaya nga sa school play nila, palaging siya ang gumaganap na prinsesa. Hindi kasi pilit ang kaniyang akting dahil isinilang na siyang may ginintuang kutsara- just like a real princess. Ang kulang na lang Kay MIKAYLa ay Royal blood, para maituring na ganap na prinsesa.

Tumikhim ang kaniyang Papa. " Hmn, ganito na lang Mikayla baby, pagbalik namin sa biyahe ay mamasyal ulit tayo."

"Ayaw ko, gusto ko ay sasama na ako sa inyo sa Baguio. Ano ba kasi ang gagawin ninyo doon at hindi ako pwedeng sumama? " medyo nagtatampo na ang boses ni Mikayla.

"Hmn, huwag ka ng magtampo anak." saway ng kaniyang ina. Hindi ka pwedeng sumama kasi business trip ang pupuntahan namin ma bored ka lang doon." pinisil ng kaniyang ina ang kaniyang mukha.

"Hindi po ako mababagot doon mama, pramis--"

"Mikayla.."

"Opo.."

Mikayla know the drill kapag may warning tone na ang kaniyang Papa, obvious na talaga na ayaw nitong sumamaa siya.

"That's my girl..that's why mahal na mahal ka namin anak. Mabait at masunurin kapag hindi puwede, hindi talaga pwede.."

Tumango si MIKAYLa. Alam kasi Niya na kapag nag warning na ang ama, that's mean, enough arguing.

The day has come for her parents to attend the business trip in Baguio na hindi pwedeng isama si MIKAYLa.

"Okay, here we go.." naghihintay ang kaniyang mga magulang sa kanilang driveway. Nakasandal sa Porsche.

"Mang Renato, will drive you to school today Iha okay.." Sabi ng kaniyang ama.

"Bakit po, gusto Kong sabay na tayo, hind ba pwedeng idaan nniyo ako sa school?"

"Hindi na anak. Come on Iha, give me a Hug." atubili na lumapit si Mikayla sa ama. Agad naman siyang niyakap ng ama ng mahigpit at hinalikan sa noo, at sa kaniyang magkabilang pisngi.

"Hmmn, bakit parang ang tamlay mo iha? Masama ba ang pakiramdam mo? " nag-aalala na tanong i ng ama.

Umiling si MIKAYLa," Hindi naman po, Siguro matamlay ako dahi ayaw ninyo akong isama.." malungkot nitong sambit.

"Ayan ka na naman.." ginulo nito ang buhok ng anak. "Three days lang naman kami doon. Okay lang iyan nak, parang hindi ka sanay na umaalis kami dahil sa business trip. Someday, you'll understand, para sa iyo ang lahat ng ito." minsan pa siyang niyakap ng kaniyang ama. Muling hinalikan, " Mahal na mahal ka ni Papa. cheer up na.." he kissed her once more.

"Hey," tinapik ni Annie ang balikat ng asawa. " Bitiwan mo na ang anak mo at ako naman.." tinaasan siya ng kilay ng asawa. " Parang ayaw mo namang bitiwan ang anak ko eh. I need to say my goodbye.." Sabi ng kaniyang magandang ina.

Mikayla felt uneasy hearing her said goodbye...

Bumaling si MIKAYLa sa ina at mahigpit rin siyang niyakap nito. Mainit na hinalikan kagaya ng kaniyang Papa. " I love you so much Mikayla, I love you big time. I love you nonstop, take care kiddo.." ginulo rin ng kaniyang ina ang kaniyang buhok.

"Sige na Mang Renato. pakihatid na si MIKAYLa sa paarlaan. See you soon anak.." nag flying kiss pa sina Warren at Annie sa kanilang anak ng sumakay na ito ng sasakyan.

And that would be the last hug, the last kiss and the last I love you that MIKAYLa would hear from her parents. Bago pa man makarating sa airport ang kaniyang mga magulang ay sumabog ang kanilang sasakyan.

Mikayla sob.

Hindi Niya makalimutan ang araw na iyon. Ang petsa na iyon. Ang oras na iyon. At lalong hindi Niya makalimutan ang huling mga salitang binitiwan ng kaniyang mga magulang. Mahal na mahal ka namin MIKAYLa. The last I love you and forever goodbye.

Dumapa si MIKAYLa sa kutson at tuluyan ng tumangis.