HINDI masiguro ni Raphael kung bakit parang hindi siya mapakali sa araw na ito. Kung hindi lang dahil sa maliit na space ng sasakyan na siyang kinalalagyan niya ngayon ay baka kanina pa siya nagpalakad-lakad.
Noon pa man ay pinagmamalaki na ni Raphael ang hindi nagmintis niyang instinct sa pagiging tama. Kahit ano pa man ’yan, tungkol sa kompanya o mga simpleng bagay basta inandaran na ng instinct niya ay palaging tumatama. Mapa-negatibo o positibo pa man ang pinupunto ng instinct niya ay palagi itong tumatama kaya palagi rin niyang sinusunod ang sinasabi ng instincts niya.
Pero sa mga oras na ito ay parang gugustuhin na lang ni Raphael na sa unang pagkakataon ay magkamali ang instinct niya. Dahil hindi niya talaga nagugustuhan ang kung anumang binubulong sa kanya nito.
It was a feeling
