Thalia's POV
Namutawi ang katahimikan sa paligid nang makapasok kami sa loob ng library niya.
Kapwa kaming nakaupo sa sofa at nagpapakiramdaman. Hindi ko tuloy maiwasang mabalisa dahil wala man lang isa sa amin ang may gustong magsalita.
Tumikhim siya kaya agad akong napaupo ng diretso at tumingin sa kanya. Sinalubong ako ng mga nangungusap niyang mata kaya ganoon na lang ang paghu-hurumentado ng puso ko.
"You can ask me whatever you want, Thalia. I'll answer them without any hesitation."
Pinaglaruan ko ang mga daliri ko na nakapatong sa hita ko. Hindi ko alam kung paano ko sisimulan itanong sa kanya lahat ng tumatakbo sa isipan ko.
Napabuntong hininga ako at humarap sa kanya muli.
"Kailan mo pa nalaman na nasa Wittenberg ako? Alam mo din ba na si Lucia ang tumulong sa akin?"
"1 mo
