Xandie POV
"Mahal kita."
"Ha?!" Gulat na sabi ko.
"I love you. Sapat na ba yun para maniwala kang proprotektahan kita at hindi sasaktan?"
Unti unti siyang lumapit sakin habang titig na titig sa mga mata ko. Hindi niya pinutol ang titigan namin na para bang hinahayaan niya akong makita ang sensyeridad sa mga mata niya. Samot saring emosyon ang nakikita ko sa mga mata niya ngayon takot, mangamba, senseridad at ang pinakaumibabaw sa lahat ay ang pagmamahal na ikinabilis ng t***k ng puso ko.
For the first time. Hinayaan niya akong mabasa ang mga emosyon na nasa mata niya.
"Mahal kita. Sapat na ba yun? Ha? Xandie? Is it enough to make you stay? And believe me that I will never hurt you nor my enemies. Believe me, mas gugustuhin ko pang ako na lang ang masaktan kaysa ikaw. Dadaan muna sila
