Nasanay na rin akong mamuhay na mag-isa, malayo sa tunay kung pamilya. Nagkaroon ako ng peace of mind kahit papaano.
Minsan naiisip ko sina mommy at Monica, nasasaktan ako at naghihinagpis ang puso ko pero pinilit ko na maging matatag. Iniisip ko na kung buhay pa ang mga ito hindi siguro ganito kagulo ang buhay namin ngayon.
Nag-work ako bilang waitress sa isang restaurant malapit sa La Salle College, magka-college na kasi ako kaya kailangan magtrabaho at balak ko na sa La Salle Dasma pumasok.
Wala pa akong naiisip na kurso pero bahala na. May ibinigay na pera sa akin si Cree pero naubos na iyon. Ngayon hindi ko na siya mahagilap, mas okay na rin siguro iyon na hindi na ako tulungan ni Cree para masanay na ako. Hindi ba ito naman ang buhay na gusto ko? Kaya dapat kong panindigan.
Nak
