Chapter 45
Puno ng mga naglilipanang paru-paro at naggagandahang bulaklak ang paligid na kinaroroonan ko. Para kong nasa isang hardin, isang paraiso.
Pero nasaan nga ba ako?
"Skyleigh..." Lumingon ako at hindi ako makapaniwala sa nakita ko.
"Titamoms..." Tumakbo ako papunta sa kanya at niyakap ko siya ng napakahigpit.
"Pasensya ka na mahal kong Sky." Napabitaw ako sa kanya at tinitigan siya.
Napakaganda ni Titamoms, malayo sa hitsura niya ng pumanaw siya. Mahaba na ang kanyang buhok na nakalbo dahil sa sakit niya. Hindi na siya maputla at kitang-kita ang kaluwalhatian sa kanya. Alam kong nasa isa akong panaginip at umaasa ako na magtagal ako dito.
"Anong sinasabi niyo TitaMoms?" Hinaplos nito ang buhok ko na palagi niyang ginagawa mula ng bata pa ako.
"Dahil kinailangan kong iwanan
