*Marvin's POV*
Asan ka na?
Napangiti ako ng marinig ang tanong ni Teresa sa loob ng isip ko.
Natetemp akong sumagot sa kanya pero pinigilan ko muna ang sarili ko at hinayaan lang siyang manghula sa kung nasaan talaga ako.
Marvin.... ulit pa niya. At ramdam na ramdam ko ang pagaalalang naramdaman niya.
Nasa malapit lang. simpleng sagot ko.
Hindi ka ba pwedeng pumunta dito? Para mapakilala na kita sa parents ko.
Sabi naman niya. Hindi ko na mapigilan ang sarili kong nhumiti ng malawak sa pagtatampo sa boses nya.
Alam mong shift ko ngayon sa booth namin diba? Pasensya na...
Paghingi ko pa ng tawad sa kanya. Sinigurado ko ring walang bahid ng tawa o pagkaaliw sa boses ko.
Naramdaman ko ang panlulumo at pagtatampo sa kabila ng biglaang pagtahimik niya at parang gusto ko na tuloy amini
