"Why are you revealing all this secret?"
"Because someone needs to know them."
"Aren't you afraid you'd be killed?"
"I'm more afraid if I don't finish what I started."
Naniwala ako sa mga kababalaghang nangyayari sa asilo subalit hindi pa rin ako naniwala sa kanyang planong kalabanin ang Commander ng Sektor 37. Ngunit tila unti-unti nitong nakukuha ang aking tiwala sapagkat nakikita ko ang galit sa kanyang mga mata kapag pinag-uusapan ang mga sikreto ng asilo.
Sa bawat sumunod na gabi ay nagpatuloy kaming maglibot sa bawat parte ng asilo. Nais niyang ikintal ko sa aking isip ang bawat silok nito sa nalalalit na pagtakas. Halos makalimutan ko na si Lirena. Simula noong dumating ang sundalo, hindi ko na naririnig ang anumang ingay sa kanyang silid.
Ayos lang kaya ito?
"We're here. "
