Tacenda’s POV
“Sir,” tawag ko pagkapasok naa pagkapasok ko pa lamang ng opisina nito. Bahagya pa akong naghahabol ng hininga nang naglakad ako papalapit sa table niya dahil tumakbo ako kahit na nakasuot ng heels nang makalabas ako sa elevator. Agad kong sinantabi ang pakiramdam na bumalantay sa katawan ko kanina bago ako magtungo rito. Wala akong karapatang maramdaman ang bagay na ‘yon.
Napaangat ang ulo niya na kaninang nasa papel ang atensyon nang marinig ang boses ko. Nagtama ang paningin namin.
“You don’t need to run, Tam. I can wait,” sambit niya bago tinuon ang pansin sa drawer ng table niya. Hinila niya ‘yon paabante sa harapniya upang mabuksan. Mayroon siyang folder na kinuha roon at inabot sa akin na hindi namang nagsayang ng oras para kunin. Binuksan ko ito kaagad para tign
