Titig na titig ako sa pinto kung saan lumabas si Raj. Ang sakit ng nararamdan ko ay lalong tumindi. I don't want this to happen pero may parte sa sarili ko na nagsasabi na I need to this alone. I need to this so I can move on.
We need to be apart maayos ko ang sarili ko. Even Rajan can't help fix me. Kasi kahit ako sa sarili ko ay hindi ko alam kung maayos pa ako.
Lumibot ako sa loob ng bahay. All the things I left here years ago are still here. Mukhang maayos pa at walang binago. Halatang halata din na inalagaan ito mabuti.
May parte sa akin ang sumaya na malaman na nakuha itong muli. I should thank Raj for keeping it. But then, I can't. Sa panahon ngaun, iba iba ang tumatakbo sa utak ko at hindi ko na ito macontrol ng maayos ngaun.
Huminga ako ng malalim. Pinalis ang luha ng makita
