The time has finally come. It’s the most awaited time of the year that every 4th year student have been waiting for.
“Ito na anak,” sabi ni Mama na katabi ko lang habang tinitignan ako at inaayos ang ribbon ng uniform ko. “Ito na ang pinakahinihintay nating lahat.”
Ngumiti ako kay Mama. “Oo nga Ma.”
I can see that tears are starting to form in her eyes kaya napabuntong hininga nalang ako.
“Ayan ka na naman Ma,” sabi ko sa kanya.
“Hindi ko lang kasi mapigilan anak,” iyak ni Mama habang pinapahid ang luha niya. “Sana andito ang Papa mo ngayon para nakikita niya ito.”
Napangiti nalang ako ng masaya sa sinabi ni Mama. “I’m sure Ma he’s already watching us from above.”
“Oo nga,” sabay punas muli ng mga luha si Mama. “I guess tama ka nga.”
We marched to the open field habang may isang ma
