Bagong buhay
1644 Words
"Hoyy sampid anong iniiyak mo diyan huh? Halika ka nga dito 'di ba sabi ko sayo igiban mo ako ng tubig para may panligo ako. ha? Hindi ka ba nakakaintindi?
"Aray po kuya ang sakit po ng buhok ko tama na po. Mauubos na po ang buhok ko kuya parang awa niyo na po. Bakit ba ang hilig niyong manakit? Ginawa ko naman ang mga utos niyo.
"Aba sumasagot kana? Wag ka kasing tanga at matigas ang ulo. Kailangan mong sundin kung anong utos ko kasi palamunin kalang dito.
"Alam ko naman po kuya. Pero marami pa po kasi akong trabaho kaya hindi magawa lahat. Pwede naman pong kayo muna ang mag-igib para sa inyo.
"Kong ayaw mong gawin ko to sa'yo? Umayos ka ha kapag inuutosan ka. Masasaktan ka talaga sakin isa pa wala akong pakielam kong marami kang trabaho. Kasalanan mo yan. Tingnan mo nga yang tubig. Halika para makita mo ng maayos. Ngayon sa palagay mo ba? kasya ba yan sa akin? Para ipangligo ko.? Sumagot ka Bea kong ayaw mong ipasok ko ang ulo mo sa balde para malunod ka at mamatay.
"Kuya malaki na po ang katawan niyo pwede naman po kayo ang mag-igib para sa sarili niyo.
"Inuutosan mo ba ako? gusto mo ba talagang masaktan huh?
"Ayaw ko po kuya. Pero unta mag kabo pod ka kay dako naman kag lawas. ( Sagot niya gamit ang bisaya language)
"Hoy talaga bang nang iinis ka? Kahit mag bisaya ka pa kahit hindi ko maintindihan ang sinabi mo. Wala akong pakialam gawin mo kong anong gusto ko. Hindi tayo matatapos dito kung ganyan din palagi ang style mo. Kumilos kana.
"Ito na kuya mag iigib na.
Pamilya ang gusto niyang makasama hindi mga demonyetang tao. Batang-bata pa si Bea pero sa kanya lahat ang gawaing bahay. Hindi na siya nakapag laro at makalabas man lang dahil sa mga ito. Hindi na niya naranasan ang mga bagay na ginagawa bilang isang bata. Dahil sa pagmamalupit sa kanya ng tiyahin at tiyuhin niya. Paano nga ba malalabanan ni Bea ang ganitong pagsubok sa buhay niya. Magbabago pa kaya ang kanyang tiyahin?
Ilang araw palang si Bea sa kanyang tiyahin! para na siyang isang taong nanilbihan dito dahil sa gawaing bahay na walang katapusan. Napaka bata pa niya para sa gawaing bahay pero wala siyang magawa kundi mag tiis. Para mabuhay sa mundo at para may makain magkalaman manlang ang tiyan.
Bea pov.
"Ang sakit nang katawan ko ilang araw palang ako dito pero ganito na kahirap! Paano nalang kong habang buhay ako ganito? Ano nalang kaya ang mangyayari sa akin? Mabubuhay pa kaya ako sa hinaharap? Masakit man isipin. Wala na akong magawa sa setwasyon ko ngayon. Kundi ang tanggapin para makabayad ako sa pagpatira ni tiya sa akin dito. Kakatapos ko lang sa trabaho siguro naman pwede na akong makapag pahinga? Salamat makapaghinga na ako sa wakas, aray ang katawan ko ang sakit. Sino ba namang hindi magkasakit dito? Walang katapusang trabaho at parusa sa akin.
***
Hindi namalayan ni Bea ang oras nakatulog siya sa subrang pagod, hanggang nakauwi na ang tiyahin niya at galit ito dahil wala pang pagkain sa kusina.
"Bea ano bang pinaggagawa mo dito? Bakit Hindi ka nagkaluto ng haponan? Bea asaan ka ba? alam mo bang anong oras na?
"Anong sigaw yon? Nakabangon agad ako sa subrang lakas ng sigaw ng tao. Diko lang matukoy kong sino yon o kong saan galing. Hanggang nakita ko ang oras 7:50 pm na gabi na pala.
"Bea asan ka ba bata ka.
"Nako si tiya pala yon? Lagot ako nito. Tayka lang po tiya andiyan na po.
"Saan ka galing? Mukhang kakagising mo palang ah! natutulog ka ba?
"Opo tiya bag-o paman pod ko nahuman sa trabaho ug sakit na kaayo akong lawas. ( Pag bibisayang sagot ni Bea sa kanyang tiyahin.)
"Wala akong pakialam kong pagod ka na. Ang tanong ko. Bakit? wala pang pagkain? gutom na ako.
"Sorry po tiya magluluto na po ako.
"Ano pa ba ang gagawin mo? Magluto kana bilisan mo kong ayaw mong makalbo kita!
" Sorry po masakit lang po talaga ang katawan ko tiya. Sana naman po maintindihan niyo ako.
"Ako ba dinadramahan mo? Umalis kana at magluto ka dahil gutom na ako. Marunong kanang mag lilikramo huh! Walang hiya ka talaga,
"( Pak ) Wala kang kwenta ( pak ) Palamunin ka nga lang dito mag lilekramo kapa. Ang kapal ng mukha mo manang-mana ka talaga sa mama mo Bea.
"Aray, tama na po tiya. Tama na po ang sakit na po ng ulo ko.
"Hindi lang yan ang aabutin mo sa akin. Diba sabi ko sayo bawal mag lekramo?
"Sorry po tiya hindi na po mauulit ito na po magluluto na ako."
Tumalikod at lumakad papalayo si Bea sa kanyang tiyahin pagpuntang kusina. Halos basa ang damit niya sa kakaiyak subra na ang pananakit ng tiyahin niya sa kanya.
"Bilisan mo ang kilos mo baka uuwi na ang pinsan mo ngayon at ang tiyuhin mo. Sa susunod Bea ayaw na ayaw kong makarinig ng likramo mula sayo. Kong ayaw mong palayasin kita dito. Nagka intindihan ba tayo?
"Opo tiya masusunod po. Kakaumpisa palang ang pagluto niya sa kusina biglang dumating ang tiyu at ang kuya Vince niya.
"Mama may makain na ba? nagugutom na ako e,
Sabay punta ni Vince sa kusina naghahanap ng pagkain. Ngayong wala siyang nakitang pagkain. Sasaktan nanaman nila si Bea.
"Maghintay nalang tayo anak kakaluto lang ni Bea.
"Bakit? Ano pala ang ginawa ng sampid na yan dito?
"Diko alam pagkarating ko kanina tulog na tulog pa at akalain mo ba naman nag likramo siya sa akin. Masakit daw katawan niya kaya hindi siya na kapagluto ng maaga.
"Totoo po mama? Sumasagot na ang sampid na yon? Kapal ng mukha para gawin niya yun sa'yo.
"Alangan namang mag sinungaling ako? Kong hindi pa nga ako nakauwi kanina, siguro ay tulog pa yan.
"Aba asan ang magaling na batang yon. Hoy Bea ano tong sinabi ng tiya mo naglekramo ka raw sa kanya.? Totoo ba ang sabi ng tiya mo?
"Wala naman po tiyu sinabi ko lang po kay tiya masakit ang katawan ko kanina kaya dipa ako nakapag-luto.
"Wag mo ako ma arte-arte Bea mainit ang ulo ko ngayon. Akala ko pa may makakain na kami dito pag uwi? Tapos ito lang pala ang nadatnan ko? Ang pag iinarte mo umayos ka Bea baka patayin kita.
"Aray po tiyo ang sakit po ng ulo ko maawa po kayo sa akin.
"Kong ayaw mong masaktan ka ulit? Wag na wag kang mag lekramo dahil palamunin kalang dito. bawal kang mag iinarte baka nakalimutan mo Bea pinatira kalang dito ng libre.
"hindi ko po nakalimutan tiyu sorry po dina mauulit.
"Mabuti, Vince ikaw na ang bahala dito.
"Walang problema papa. Hoy sampid siguro naman nakapagluto kana! mag hain kana ng pagkain sa misa nagugutom na ako bilisan mo.
"Okay po kuya sandali lang po maghahain na ako!!
Pagkatapos niyang maghain isa-isa niyang tinawag ang mababait niyang pamilya sa kanilang mga kwarto.
"Sige susunod kami mabuti at mabilis kang kumilos ganyan dapat mabilisan ang kilos para dika masasaktan.
"Sige po dito na po kayo kuya.
"Alam ko. Ikaw saan ka pupunta? Bakit ka uupo diyan.? Anong plano mo?
"Kakain po tayo kuya diba ganon naman dapat magkasabay sa pagkain? Nagugutom na rin po kasi ako kuya.
"At sinong nag sabi sayo? Sasabay ka pa talaga sa namin? Don ka dika bagay dito maghintay ka kong may matitira sa pagkain namin.
"Nagugutom na po ako kuya pwede naman pong kumain tayo ng sabay-sabay di po ba.
"Mama ang tigas ng ulo ni sampid nag lilikramo na naman siya dito. Sumbong ni Vince sa ina.
"Ano? Ikaw talaga dika ba nakakaintindi? Mahirap bang intindihin ang salitang dika pwede dito?
"Opo tiya naiintindihan ko po pasensya na po gutom na din kasi ako.
( Pak )
"Di ba sabi ko wag kang sasagot sakin.
"Aray po tiya.
"Ganyan talaga mangyari sayo kong hindi ka titino naintindihan mo? Makakain na nga lang bago pa mawala ang gana ko. Roland halikana kumain na tayo.
"Andiyan na Janette."
"Ano pa hinintay mo? Bawal ka dito alis doon ka sa kusina maghintay ka kong may matitira.
BEA POV..
Umalis nalang ako at pumunta sa kusina para tumahimik lang sila subrang gutom na ako. Pero ayaw nila akong pakainin ang sakit na ng tiyan ko. Dito nalang muna ako maghintay kong kailan sila matapos sana naman may matira para makakain pa ako. Hangang kailan kaya matapos ang paghihirap ko? Hanggang kailan kaya ako magiging ganito? makakain lang ako kapag may matira sa kanilang kinakain.
Lord hanggang kailan po ako ganito? Bakit ganon sila sa akin? pamilya din nila ako lord pero bakit ganon sila sa akin? Bakit ang hirap sa kanila ang tanggapin ako bilang pamilya nila? May mali po ba sa akin? Masama ba akong tao? Malas po ba ako? Sana po dumating na yong panahon na matanggap nila ako. Mama bakit niyo po ako iniwan? Ayaw ko na po dito mama please po kunin niyo na ako ang hirap po dito. Ang sama-sama nila pariho. Diko na po kaya mama pagod na ako sa mga pananakit nila sa akin. Ginawa ko naman po ang mga gusto nila pero hindi parin sapat. Pabigat parin ang tingin nila sa akin.
***
Mula nung dumating si Bea sa buhay ng tiyahin niya?. Walang araw ang hindi siya pinagbubuhatan ng kamay ng tiyuhin at tiyahin niya. Bumilis ang paglipas ng panahon hindi na namalayan ni Bea apat na taon na pala siya sa kamay ng kanyang tiyahin. Sa loob ng apat na taon mas lalong naghirap si Bea sa kamay ng tiyahin kahit siya ay nagdadalaga na. Sampong taon palang si Bea maganda ang hubog ng kanyang katawan. Bukod sa maputi at malaki ang hinaharap? Magandang tingnan ang inosenting katawan niya habang nagdadalaga ito.
ABANGAN..
- Writer
