“Anak, bumalik na tayo.” Bulong sa akin ni Mom.
Kinapa ko ang puntod niya. I never get to experienced to hold him in my arms, to kiss him, to hug him. Hindi ko man lang siya nakita bago siya mawala sa mundo. Naramdaman ko ang pagtulo ng luha ko, two years..
Dalawang taon akong nangungulila, hindi ko matanggap hanggang ngayon ang sinapit niya. Kung hindi dahil sa akin ay hindi siya mawawala. I love him eventhough hindi ko siya nasilayan. Kinapa ko ang naka-ukit niyang pangalan.
Antoine Glaser Jr.
September 13, His death anniversary. Dalawang taon na akong nangungulila sa anak namin. Humagulgol ako at hindi na maitago ang sakit na nararamdaman ko. I felt my two angels hugged me from behind.
“Mommy, stop crying.” Jillian said. Kinapa ko ang mukha niya at bahagyang ngumiti. Hindi ko alam
