Chapter 31

2050 Words

Nakatulala lang ako habang nakatingin sa kisame ng aking kuwarto. Ano ba ang gagawin ko ngayong araw? Napapikit ako at huminga nang malalim. Ngayon lang ako nakaramdam ng sobrang lungkot. Tila nawalan ako ng rason para maging masaya. Pinagsisishan ko iyong sinabi ko kay Leon. Alam kong naging reckless din ako sa mga sinasabi ko. Tumunog ang cellphone ko at kita ang number ni Cel. Kinuha ko naman iyon at sinagot. “Girl, labas tayo,” aniya. Kaagad na natigilan naman ako. Ang tamlay ng boses niya kaya hindi ako sanay. “Saan? May problema ka ba?” Hinintay ko siyang sumagot pero tanging buntong hininga lang ang narinig ko. Mukhang may problema nga siya. “S-sige, hintayin kita rito sa bahay,” saad ko. “Okay,” aniya at namatay na ang tawag. Tumayo na rin ako at naligo. Nagbihis na rin ng

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD