Pagdating namin sa bahay ay natigilan ako. Naka-park sa labas ang sasakyan ni Leon. Paniguradong nasa loob siya.
"Louisse, okay ka lang ba talaga?" tanong ni Grant. Huminga naman ako nang malalim.
"Salamat kanina, pero hindi mo na dapat ginawa 'yon," wika ko. Ngumiti naman siya.
"It's fine, ganoon talaga minsan ang bibig ko. Can't stop it," aniya. Tumango naman ako at bumaba na ng kotse. Kinakabahan ako at binubundol ng kaba ang puso ko nang madaanan ang sasakyan ni Leon. Mukhang wala ng tao. Sa tantiya ko ay nasa loob na siya. Napapikit ako at hinugot lahat ng lakas.
"Halika na," aya ni Grant sa 'kin. Nauna kasi siya.
"U-una ka lang," sagot ko. Hindi naman siya umalis sa kinatatayuan niya. Nilapitan niya ako at hinawakan sa kamay. Kaagad na binawi ko iyon. Ngumiti siya at inakba
